سورة الأنعَام · ئایەت ١٤١
۞ وَهُوَ ٱلَّذِیۤ أَنشَأَ جَنَّـٰتࣲ مَّعۡرُوشَـٰتࣲ وَغَیۡرَ مَعۡرُوشَـٰتࣲ وَٱلنَّخۡلَ وَٱلزَّرۡعَ مُخۡتَلِفًا أُكُلُهُۥ وَٱلزَّیۡتُونَ وَٱلرُّمَّانَ مُتَشَـٰبِهࣰا وَغَیۡرَ مُتَشَـٰبِهࣲۚ كُلُوا۟ مِن ثَمَرِهِۦۤ إِذَاۤ أَثۡمَرَ وَءَاتُوا۟ حَقَّهُۥ یَوۡمَ حَصَادِهِۦۖ وَلَا تُسۡرِفُوۤا۟ۚ إِنَّهُۥ لَا یُحِبُّ ٱلۡمُسۡرِفِینَ ﴿١٤١﴾
تەفسیرا ساناهی
وخودايێ مه‌زن ئه‌وه يێ باغ وبيستان بۆ هه‌وه داين: هنده‌ك ژێ ژ سه‌ر عه‌ردى دئێنه هلدان وه‌كى مێوێن ترى، وهنده‌ك ژێ نائێنه هلدان به‌لكى ل سه‌ر بنا خۆ ڕادبن وه‌كى دارقه‌سپ ودارێن دى، ئه‌و د تامێن خۆ دا د ژێك جودانه، وزه‌يتوون وهنار، ڕه‌نگێ وان وه‌كى ئێكه، وفێقى وتاما وان يا جودايه. هوين -گه‌لى مرۆڤان- ژ به‌رێ وان بخۆن ئه‌گه‌ر ئه‌و هاتنه به‌رى، و ڕۆژا دورین وچنینا وان هوين وێ زه‌كاتا ل سه‌ر هه‌وه هاتییه فه‌ركرن بده‌ن، وپێ ل توخويبێن ناڤنجییێ د دانا مالـى وخوارنێ وهه‌ر كاره‌كێ دى دا نه‌دانن. هندى خودێیه حه‌ز ژ وان ناكه‌ت يێن پێ ل توخويبێن وى ددانن.