سورة الأنعَام · ئایەت ١٤٠

قَدۡ خَسِرَ ٱلَّذِینَ قَتَلُوۤا۟ أَوۡلَـٰدَهُمۡ سَفَهَۢا بِغَیۡرِ عِلۡمࣲ وَحَرَّمُوا۟ مَا رَزَقَهُمُ ٱللَّهُ ٱفۡتِرَاۤءً عَلَى ٱللَّهِۚ قَدۡ ضَلُّوا۟ وَمَا كَانُوا۟ مُهۡتَدِینَ ﴿١٤٠﴾

تەفسیرا ساناهی

ب ڕاستى ئه‌وێن زارۆكێن خۆ ژ بێ فامى وكێم عه‌قلییا خۆ كوشتين، وئه‌و ڕزقێ خودێ دايه‌ وان ژ دره‌و و ب ناڤێ خودێ وان ل سه‌ر خۆ حه‌رامكرى، ئه‌و تێ چوون ووان زيان گه‌هانده‌ خۆ. ب ڕاستى ئه‌و ژ حه‌قییێ دويركه‌فتن، وئه‌و ژ خودانێن هيدايه‌تێ وسه‌ر ڕاستییێ نه‌بوون. وحه‌لالكرن وحه‌رامكرن ژ كارێن تايبه‌تێن خودێنه‌، وحه‌لال ئه‌وه‌ يێ خودێ حه‌لالكرى، وحه‌رام ئه‌وه‌ يێ خودێ حه‌رامكرى، وبۆ كه‌سێ ژ به‌نییێن وى -چ كه‌سه‌ك بت يان كۆمه‌ك بت- چێ نابت شريعه‌ته‌كێ خودێ ده‌ستويرى پێ نه‌داى بۆ به‌نییان بدانت.