سورة الأنعَام · ئایەت ١٣٩
وَقَالُوا۟ مَا فِی بُطُونِ هَـٰذِهِ ٱلۡأَنۡعَـٰمِ خَالِصَةࣱ لِّذُكُورِنَا وَمُحَرَّمٌ عَلَىٰۤ أَزۡوَ ٰجِنَاۖ وَإِن یَكُن مَّیۡتَةࣰ فَهُمۡ فِیهِ شُرَكَاۤءُۚ سَیَجۡزِیهِمۡ وَصۡفَهُمۡۚ إِنَّهُۥ حَكِیمٌ عَلِیمࣱ ﴿١٣٩﴾
تەفسیرا ساناهی
وبوتپه‌رێسان گۆت: تشتێ د زكێ ڤان حه‌يوانان دا بۆ زه‌لامێن مه يێ حه‌لاله، وبۆ ژنێن مه يێ حه‌رامه، ئه‌گه‌ر ئه‌و ساخ هاته سه‌ر دنيايێ، به‌لێ ئه‌گه‌ر ئه‌و هات يێ مرى ژن ومێر تێدا هه‌ڤپشكن. سه‌را وى شريعه‌تێ وان ژ نك خۆ داناى كو حه‌لالكرن وحه‌رامكرنا خودێ ده‌ستويرى پێ نه‌داى وان ژ نك خۆ كرى خودێ جزايێ وان دێ ده‌تێ. هندى ئه‌وه د ڕێڤه‌برنا كارێ به‌نییێن خۆ دا يێ كاربنه‌جهه، و ب وان يێ پڕزانايه.