سورة الأنعَام · ئایەت ١٣٨
وَقَالُوا۟ هَـٰذِهِۦۤ أَنۡعَـٰمࣱ وَحَرۡثٌ حِجۡرࣱ لَّا یَطۡعَمُهَاۤ إِلَّا مَن نَّشَاۤءُ بِزَعۡمِهِمۡ وَأَنۡعَـٰمٌ حُرِّمَتۡ ظُهُورُهَا وَأَنۡعَـٰمࣱ لَّا یَذۡكُرُونَ ٱسۡمَ ٱللَّهِ عَلَیۡهَا ٱفۡتِرَاۤءً عَلَیۡهِۚ سَیَجۡزِیهِم بِمَا كَانُوا۟ یَفۡتَرُونَ ﴿١٣٨﴾
تەفسیرا ساناهی
وبوتپه‌رێسان گۆت: ئه‌ڤ حێشتر وچاندییه يێ حه‌رامه، كه‌س ژێ ناخۆت ئه‌و تێ نه‌بت يێ -ل دويڤ گۆتنا وان- ئه‌و ده‌سـتويرییێ دده‌نێ، ژ وان يێن ب خزمه‌تا صه‌نه‌مان ڕادبن وهنده‌كێن دى. وئه‌ڤ حێشتره سوياربوونا وان يا حه‌رامه، ب چ ڕه‌نگێ هه‌بت چێ نابت كه‌س لێ سويار بت. وئه‌و د چو كاران دا ناڤێ خودێ ل سه‌ر ڤان حێشتران نائينن. وان ئه‌ڤ چه‌نده ژ دره‌و ل سه‌ر نـاڤـێ خودێ كر، پـاشى ژ به‌ر وێ بێ به‌ختییا وان ل سه‌ر ناڤێ خودێ دكر، خودێ دێ وان جزا ده‌ت.