سورة الأنعَام · ئایەت ١٤٣
ثَمَـٰنِیَةَ أَزۡوَ ٰجࣲۖ مِّنَ ٱلضَّأۡنِ ٱثۡنَیۡنِ وَمِنَ ٱلۡمَعۡزِ ٱثۡنَیۡنِۗ قُلۡ ءَاۤلذَّكَرَیۡنِ حَرَّمَ أَمِ ٱلۡأُنثَیَیۡنِ أَمَّا ٱشۡتَمَلَتۡ عَلَیۡهِ أَرۡحَامُ ٱلۡأُنثَیَیۡنِۖ نَبِّءُونِی بِعِلۡمٍ إِن كُنتُمۡ صَـٰدِقِینَ ﴿١٤٣﴾
تەفسیرا ساناهی
ئهڤ حهيوانه يێن خودێ داينه بهنییێن خۆ ژ حێشتر وچێل وپهزى ههشت ڕهنگن: چار ژ وان ژ پهزينه، ژ میهان میهـ وبهران، و ژ بزنان نێرى وبزن. تو -ئهى پێغهمبهر- بێژه وان: ئهرێ خودێ ههردو يێن نێر ژ پهزى حهرامكرينه؟ ڤێجا ئهگهر وان گۆت: بهلێ، ئهو وان درهوكر؛ چونكى ئهو ههمى بهران ونێریان حهرام ناكهن، وتو بێژه وان: ئهرێ خودێ ههردو يێن مێ ژ پهزى حهرامكرينه؟ ڤێجا ئهگهر وان گۆت: بهلێ، ئهو وان ديسا درهوكر؛ چونكى ئهو ههمى میهـ وبزنان حهرام ناكهن، وتو بێژه وان: ئهرێ ما خودێ ئهو تشتێ د مالبهرخێ میهـ وبزنان دا ژ تێشكان حهرامكرییه؟ ئهگهر وان گۆت: بهلێ، ئهو وان ديسا درهوكر؛ چونكى ئهو ههمى وان تێشكان حهرام ناكهن، هوين زانينهكێ بێژنه من ڕاستییا بۆچوونا ههوه ئاشكهرا بكهت، ئهگهر هوين دڕاستگۆنه د وى تشتى دا يێ هوين بۆ خودايێ خۆ پالددهن.