سورة الأنعَام · ئایەت ١٤٤
وَمِنَ ٱلۡإِبِلِ ٱثۡنَیۡنِ وَمِنَ ٱلۡبَقَرِ ٱثۡنَیۡنِۗ قُلۡ ءَاۤلذَّكَرَیۡنِ حَرَّمَ أَمِ ٱلۡأُنثَیَیۡنِ أَمَّا ٱشۡتَمَلَتۡ عَلَیۡهِ أَرۡحَامُ ٱلۡأُنثَیَیۡنِۖ أَمۡ كُنتُمۡ شُهَدَاۤءَ إِذۡ وَصَّىٰكُمُ ٱللَّهُ بِهَـٰذَاۚ فَمَنۡ أَظۡلَمُ مِمَّنِ ٱفۡتَرَىٰ عَلَى ٱللَّهِ كَذِبࣰا لِّیُضِلَّ ٱلنَّاسَ بِغَیۡرِ عِلۡمٍۚ إِنَّ ٱللَّهَ لَا یَهۡدِی ٱلۡقَوۡمَ ٱلظَّـٰلِمِینَ ﴿١٤٤﴾
تەفسیرا ساناهی
وهه‌ر چار ڕه‌نگێن دى ئه‌ڤه‌نه: ژ حێشتران دونه يێ نێر ومێ، و ژ چێلان دونه يێ نێر ومێ. تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه وان موشركان: ئه‌رێ خودێ هه‌ردو نێر حه‌رامكرينه يان هه‌ردو مێ؟ يان وى ئه‌و تشتێ د مالبچويكێ هه‌ردو مێیان دا ژ نێر ومێیان حه‌رامكرییه؟ يان هوين گه‌لى بوتپه‌رێسان دئاماده بوون، ده‌مێ خودێ ب ڤێ حه‌رامكرنا حه‌یوانى شيره‌ت ل هه‌وه كرى؟ ڤێجا كه‌س ژ وى زۆردارتر نينه يێ ژ نك خۆ دره‌وێ ل سه‌ر ناڤێ خودێ بكه‌ت؛ دا ب نه‌زانينا خۆ به‌رێ مرۆڤان ژ ڕێكا هيدايه‌تێ وه‌رگێڕت. هندى خودێیه به‌رێ وى ناده‌ته ڕاستییێ يێ ژ توخويبێن خۆ ده‌ركه‌فتى، ڤێجا دره‌و ژ كيسێ خودايێ خۆ كرى، ومرۆڤ د سه‌ر دا برين.