سورة الأنعَام · ئایەت ١٤٦
وَعَلَى ٱلَّذِینَ هَادُوا۟ حَرَّمۡنَا كُلَّ ذِی ظُفُرࣲۖ وَمِنَ ٱلۡبَقَرِ وَٱلۡغَنَمِ حَرَّمۡنَا عَلَیۡهِمۡ شُحُومَهُمَاۤ إِلَّا مَا حَمَلَتۡ ظُهُورُهُمَاۤ أَوِ ٱلۡحَوَایَاۤ أَوۡ مَا ٱخۡتَلَطَ بِعَظۡمࣲۚ ذَ ٰلِكَ جَزَیۡنَـٰهُم بِبَغۡیِهِمۡۖ وَإِنَّا لَصَـٰدِقُونَ ﴿١٤٦﴾
تەفسیرا ساناهی
وتو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بۆ وان به‌حسێ وان حه‌يوان وته‌يران بكه يێن مه ل سه‌ر جوهییان حه‌رامكرين: كو ئه‌و حه‌يوان بوون يێن سمێن وان نه دژێكڤه‌كرى وه‌كى حێشتر وله‌گله‌گێ، وبه‌زێ چێلێ وپه‌زى، ئه‌و به‌ز تێ نه‌بت يێ مايه ب پشتا وان ڤه يان د ڕويڤيكان دا ماى، يان تێكه‌لى هه‌ستییێ پاشییێ وته‌نشتێ بووى. ئه‌و جزادانه‌ك بوو ژ نك مه بۆ وان ژ به‌ر كريارێن وان يێن خراب، وهندى ئه‌مين ئه‌م دڕاستگۆينه د وى تشتى دا يێ مه ژ وان ڤه‌گێـڕاى.