سورة الأنعَام · ئایەت ١٥٠
قُلۡ هَلُمَّ شُهَدَاۤءَكُمُ ٱلَّذِینَ یَشۡهَدُونَ أَنَّ ٱللَّهَ حَرَّمَ هَـٰذَاۖ فَإِن شَهِدُوا۟ فَلَا تَشۡهَدۡ مَعَهُمۡۚ وَلَا تَتَّبِعۡ أَهۡوَاۤءَ ٱلَّذِینَ كَذَّبُوا۟ بِءَایَـٰتِنَا وَٱلَّذِینَ لَا یُؤۡمِنُونَ بِٱلۡءَاخِرَةِ وَهُم بِرَبِّهِمۡ یَعۡدِلُونَ ﴿١٥٠﴾
تەفسیرا ساناهی
تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه وان: كانێ هوين شاهدێن خۆ بينن ئه‌وێن شاهده‌ییێ دده‌ن كـو ئه‌ڤ تشتێن هه‌وه حه‌رامكرين ژ حه‌يوانه‌ت وچاندییان خودێ يێن حه‌رامكرين، ڤێجا ئه‌گه‌ر وان -ژ دره‌و وبــێ به‌ختى- شاهــده‌يـى دا تـــو بــاوه‌ر ژ وان نه‌كه، و ژ وان نه‌به يێن دلچوونێن خۆ كرينه حاكم، و ب وى كارێ وان كرى، كو ئه‌و تشتێ خودێ حه‌لالكرى وان حه‌رامكرى، وئه‌و تشتێ خودێ حه‌رامكرى وان حه‌لالكرى وان دره‌و ب ئايه‌تێن خودێ كرى، وتو دويكه‌فتنا وان نه‌كه يێن باوه‌رى ب ژينا دويماهییێ نه‌ئيناى وكار بۆ نه‌كرى، وئه‌وێن شركێ ب خودايێ خۆ دكه‌ن، وپه‌رستنا هنده‌كێن دى د گه‌ل وى دكه‌ن.