سورة الأنعَام · ئایەت ١٥١
۞ قُلۡ تَعَالَوۡا۟ أَتۡلُ مَا حَرَّمَ رَبُّكُمۡ عَلَیۡكُمۡۖ أَلَّا تُشۡرِكُوا۟ بِهِۦ شَیۡءࣰاۖ وَبِٱلۡوَ ٰلِدَیۡنِ إِحۡسَـٰنࣰاۖ وَلَا تَقۡتُلُوۤا۟ أَوۡلَـٰدَكُم مِّنۡ إِمۡلَـٰقࣲ نَّحۡنُ نَرۡزُقُكُمۡ وَإِیَّاهُمۡۖ وَلَا تَقۡرَبُوا۟ ٱلۡفَوَ ٰحِشَ مَا ظَهَرَ مِنۡهَا وَمَا بَطَنَۖ وَلَا تَقۡتُلُوا۟ ٱلنَّفۡسَ ٱلَّتِی حَرَّمَ ٱللَّهُ إِلَّا بِٱلۡحَقِّۚ ذَ ٰلِكُمۡ وَصَّىٰكُم بِهِۦ لَعَلَّكُمۡ تَعۡقِلُونَ ﴿١٥١﴾
تەفسیرا ساناهی
تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه وان: وه‌رن دا ئه‌ز وێ بۆ هه‌وه بخوينم يا خودێ ل سه‌ر هه‌وه حه‌رامكرى: كو هوين د په‌رستنێ دا تشته‌كى ژ چێكرییێن وى بۆ وى نه‌كه‌نه شریك، وهوين هه‌مى ڕه‌نگێن په‌رستنێ بۆ وى ب تنێ بكه‌ن، وه‌كى ترس وهيڤی ودوعايان، وكو هوين قه‌نجییێ د گه‌ل ده‌یبابان بكه‌ن، و ژ ترسێن هه‌ژارییێ دا هوين زارۆكێن خۆ نه‌كوژن؛ چونكى خودێیه رزقێ هه‌وه ويێ وان دده‌ت، وهوين خۆ نێزيكى كرێتییان نه‌كه‌ن، چ دئاشكه‌را بن چ دڤه‌شارتى، وهوين وێ نه‌فسێ نه‌كوژن يا خودێ كوشتنا وێ حه‌رامكرى ئه‌گه‌ر ئه‌و خۆ هێژاى كوشتنێ نه‌كه‌ت، وه‌كى تولڤه‌كرنێ ژ وى يێ كوشتنێ بكه‌ت، يان يێ پشتى ژنئينانێ كرێتییێ بكه‌ت يان يێ ئيسلامێ بهێلت وكافر ببت، ئه‌وا هه‌يه يا به‌حس ژێ هاتییه‌كرن ژ وێ يا خودێ هوين ژێ داينه پاش، وســۆز ژ هــه‌وه وه‌رگرتى كو هوين خۆ ژێ بده‌نه پاش، و ژ وێ يا وى فه‌رمان پێ ل هه‌وه كرى، خودێ شيره‌ت پێ ل هه‌وه كر؛ دا به‌لكى هوين د فه‌رمانێن وى بگه‌هن.