سورة الأنعَام · ئایەت ٧٠
وَذَرِ ٱلَّذِینَ ٱتَّخَذُوا۟ دِینَهُمۡ لَعِبࣰا وَلَهۡوࣰا وَغَرَّتۡهُمُ ٱلۡحَیَوٰةُ ٱلدُّنۡیَاۚ وَذَكِّرۡ بِهِۦۤ أَن تُبۡسَلَ نَفۡسُۢ بِمَا كَسَبَتۡ لَیۡسَ لَهَا مِن دُونِ ٱللَّهِ وَلِیࣱّ وَلَا شَفِیعࣱ وَإِن تَعۡدِلۡ كُلَّ عَدۡلࣲ لَّا یُؤۡخَذۡ مِنۡهَاۤۗ أُو۟لَـٰۤئِكَ ٱلَّذِینَ أُبۡسِلُوا۟ بِمَا كَسَبُوا۟ۖ لَهُمۡ شَرَابࣱ مِّنۡ حَمِیمࣲ وَعَذَابٌ أَلِیمُۢ بِمَا كَانُوا۟ یَكۡفُرُونَ ﴿٧٠﴾
تەفسیرا ساناهی
وتو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- وان بوتپه‌رێسان بهێله يێن دينێ ئيسلامێ بۆ خۆ كرییه جهێ يارى وتڕانه‌یان، ئه‌و تڕانه‌یان بۆ خۆ ب ئایه‌تێن خودێ دكه‌ن، ژينا دنيايێ ب خۆشییێن خۆ ڤه ئه‌و یێن خاپاندين، وتو بيرا وان موشركان ويا خه‌لكێ دى ژى ب قورئانێ بينه‌ڤه؛ دا چو نه‌فسه‌ك ب گونه‌هـ وكوفرا خۆ نه‌ئێته‌گرتن، ژ بلى خـــودێ چـــو پشته‌ڤان بـــۆ وێ نه‌فسێ نينن وێ ب سه‌ربێخن، و ژ عه‌زابێ ڕزگار بكه‌ن، وچو مه‌هده‌رچى ژى نينن مه‌هده‌رێ بۆ وێ ل نك خودێ بكه‌ن، وئه‌گه‌ر ئه‌و ب هه‌ر تشته‌كێ هه‌ى خۆ بده‌ته ئازاكرن ئه‌و ژێ نائێته وه‌رگرتن. ئه‌و ئه‌ون يێن ب گونه‌هێن خۆ هاتينه‌گرتن، ڤه‌خوارنه‌كا زێده كه‌لاندى وعه‌زابه‌كا ب ئێش بۆ وان د جه‌هنه‌مێ دا هه‌يه؛ ژ به‌ر كافرییا وان ب خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى موحه‌ممه‌دى سلاڤ لێ بن و ب دینێ ئیسلامێ كرى.