سورة الأنعَام · ئایەت ٧١
قُلۡ أَنَدۡعُوا۟ مِن دُونِ ٱللَّهِ مَا لَا یَنفَعُنَا وَلَا یَضُرُّنَا وَنُرَدُّ عَلَىٰۤ أَعۡقَابِنَا بَعۡدَ إِذۡ هَدَىٰنَا ٱللَّهُ كَٱلَّذِی ٱسۡتَهۡوَتۡهُ ٱلشَّیَـٰطِینُ فِی ٱلۡأَرۡضِ حَیۡرَانَ لَهُۥۤ أَصۡحَـٰبࣱ یَدۡعُونَهُۥۤ إِلَى ٱلۡهُدَى ٱئۡتِنَاۗ قُلۡ إِنَّ هُدَى ٱللَّهِ هُوَ ٱلۡهُدَىٰۖ وَأُمِرۡنَا لِنُسۡلِمَ لِرَبِّ ٱلۡعَـٰلَمِینَ ﴿٧١﴾
تەفسیرا ساناهی
تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه وان: ئه‌رێ ژ بلى خودێ ئه‌م هنده‌ك صه‌نه‌مێن نه مفاى دگه‌هينن ونه زيانێ بپه‌رێسين؟ وپشتى خودێ به‌رێ مه دايه ئيسلامێ جاره‌كا دى ئه‌م ل كوفرێ بزڤڕين، ڤێجا دا ئه‌م -د زڤڕينا خۆ دا بۆ كوفرێ- وه‌كى وى لێ بێين يێ شه‌يتانان عه‌قلێ وى خرابكرى، وئه‌و ل عه‌ردى به‌رزه‌بووى، ووى هنده‌ك هه‌ڤالێن عه‌قلدار وخودان باوه‌ر هه‌نه وى بۆ وێ ڕێكا ڕاست يا ئه‌و ل سه‌ر گازى دكه‌ن، به‌لێ ئه‌و گوهدارییا وان ناكه‌ت. تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه وان موشركان: هندى هيدايه‌تا وى خودايه يێ ئه‌ز هنارتيم ئه‌وه هيدايه‌تا ڕاست، وفه‌رمان ل مه هه‌مییان هاته‌كرن كو ب عه‌بدينییا بۆ خودێ ب تنێ ئه‌م خۆ ب ده‌ست وى ڤه به‌رده‌ين؛ چونكى ئه‌وه خودايێ هه‌ر تشته‌كى ومالكێ وى.