سورة الأنعَام · ئایەت ٩٣
وَمَنۡ أَظۡلَمُ مِمَّنِ ٱفۡتَرَىٰ عَلَى ٱللَّهِ كَذِبًا أَوۡ قَالَ أُوحِیَ إِلَیَّ وَلَمۡ یُوحَ إِلَیۡهِ شَیۡءࣱ وَمَن قَالَ سَأُنزِلُ مِثۡلَ مَاۤ أَنزَلَ ٱللَّهُۗ وَلَوۡ تَرَىٰۤ إِذِ ٱلظَّـٰلِمُونَ فِی غَمَرَ ٰتِ ٱلۡمَوۡتِ وَٱلۡمَلَـٰۤئِكَةُ بَاسِطُوۤا۟ أَیۡدِیهِمۡ أَخۡرِجُوۤا۟ أَنفُسَكُمُۖ ٱلۡیَوۡمَ تُجۡزَوۡنَ عَذَابَ ٱلۡهُونِ بِمَا كُنتُمۡ تَقُولُونَ عَلَى ٱللَّهِ غَیۡرَ ٱلۡحَقِّ وَكُنتُمۡ عَنۡ ءَایَـٰتِهِۦ تَسۡتَكۡبِرُونَ ﴿٩٣﴾
تەفسیرا ساناهی
وكى ژ وى زۆردارتره يێ گۆتنه‌كا دره‌و ژ نك خۆ ل سه‌ر ناڤێ خودێ چێ بكه‌ت، وبێژت: خودێ پێغه‌مبه‌ره‌ك ژ مرۆڤان نه‌هنارتییه، يان ژ دره‌و بێژت كو خودێ وه‌حى بۆ وى يا هنارتى، وخودێ چو وه‌حى بۆ وى نه‌هنارتییه، يان ژ دره‌و بێژت كو ئه‌و دشێت وه‌كى وێ بينته خوارێ يا خودێ ژ قورئانێ ئينايه خوارێ؟ وئه‌گه‌ر ته -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- ئه‌و سه‌رداچوويێن هه ديتبان ده‌مـــێ ئـــه‌و دكه‌ڤنه بـــه‌ر گرانییا مرنێ، تــو دا تشته‌كێ مه‌زن بینى، ده‌مـــێ ئه‌و فريشته يێن رحـا وان دستينن ده‌ستێن خۆ ب عه‌زابێ ڤه‌دكه‌ن ودبێژنه وان: خۆ ژ ڤێ ته‌نگاڤییێ بيننه‌ده‌ر، ئه‌ڤرۆ ب مه‌زنترين شه‌رمزارى هوين دێ شه‌رمزار بن، كا چاوا هه‌وه دره‌و ل سه‌ر ناڤێ خودێ دكرن، وهه‌وه خۆ ژ ئايه‌تێن وى ودويكه‌فتنا پێغه‌مبه‌رێن وى مه‌زنتر دديت.