سورة الأنعَام · ئایەت ٩٤
وَلَقَدۡ جِئۡتُمُونَا فُرَ ٰدَىٰ كَمَا خَلَقۡنَـٰكُمۡ أَوَّلَ مَرَّةࣲ وَتَرَكۡتُم مَّا خَوَّلۡنَـٰكُمۡ وَرَاۤءَ ظُهُورِكُمۡۖ وَمَا نَرَىٰ مَعَكُمۡ شُفَعَاۤءَكُمُ ٱلَّذِینَ زَعَمۡتُمۡ أَنَّهُمۡ فِیكُمۡ شُرَكَـٰۤؤُا۟ۚ لَقَد تَّقَطَّعَ بَیۡنَكُمۡ وَضَلَّ عَنكُم مَّا كُنتُمۡ تَزۡعُمُونَ ﴿٩٤﴾
تەفسیرا ساناهی
و ب ڕاستى هوين بۆ حسێبێ وجزادانێ كت كته هاتنه نك مه، كانێ چاوا جارا ئێكێ مه هوين د دنيايێ دا ئافراندبوون ڕويس وپێ خواس، وئه‌وا مه دايه هه‌وه ژ تشتێ هوين شانازییێ پێ دبه‌ن ژ مالێ دنيايێ هه‌وه ل پاش خۆ هێلا، ووان صه‌نه‌مێن هه‌وه هزر دكر ئه‌و دێ مه‌هده‌رێ بۆ هه‌وه كه‌ن، وهه‌وه د په‌رستنێ دا بۆ خودێ دكرنه هه‌ڤپشك، ئه‌م ل ئاخره‌تێ وان د گه‌ل هه‌وه نابينين، ب ڕاستى ئه‌و په‌يوه‌ندییا هوين وئه‌و د دنيايێ دا دگه‌هاندنه ئێك نه‌ما، وتشتێ هه‌وه ژ دره‌و دگۆت كو خوداوه‌ندێن هه‌وه د په‌رستنێ دا هه‌ڤپشكێن خودێنه چوو، وديار بوو كو هه‌وه خۆ ومرۆڤ ومالێ خۆ ب زيان دا.