سورة الصَّف · ئایەت ٥
وَإِذۡ قَالَ مُوسَىٰ لِقَوۡمِهِۦ یَـٰقَوۡمِ لِمَ تُؤۡذُونَنِی وَقَد تَّعۡلَمُونَ أَنِّی رَسُولُ ٱللَّهِ إِلَیۡكُمۡۖ فَلَمَّا زَاغُوۤا۟ أَزَاغَ ٱللَّهُ قُلُوبَهُمۡۚ وَٱللَّهُ لَا یَهۡدِی ٱلۡقَوۡمَ ٱلۡفَـٰسِقِینَ ﴿٥﴾
تەفسیرا ساناهی
وتو بۆ ملله‌تێ خۆ بێژه -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- ده‌مێ مووساى سلاڤ لێ بن گۆتییه ملله‌تێ خۆ: بۆچى هوين ب گۆتن وكريار نه‌خۆشییێ دگه‌هيننه من، وهوين دزانن كو ئه‌ز پێغه‌مبه‌رێ خودێمه بۆ هه‌وه؟ ڤێجا ده‌مێ وان به‌رێ خۆ ژ ڕاستییێ وه‌رگێڕاى پشتى وان زانى، وڕژدى ل سه‌ر وێ چه‌ندێ كرى، جزايێ وان خودێ دلێن وان ژ قه‌بويلكرنا حه‌قییێ وه‌رگێڕان؛ ژ به‌ر كو وان سه‌رداچوون بۆ خۆ هلبژارت. وخودێ به‌رێ وى ملله‌تى ناده‌ته هيدايه‌تێ يێ بێ ئه‌مرى كرى و ژ ڕێكا حه‌ق ده‌ركه‌فتى.