سورة الطَّلَاق · ئایەت ٢
فَإِذَا بَلَغۡنَ أَجَلَهُنَّ فَأَمۡسِكُوهُنَّ بِمَعۡرُوفٍ أَوۡ فَارِقُوهُنَّ بِمَعۡرُوفࣲ وَأَشۡهِدُوا۟ ذَوَیۡ عَدۡلࣲ مِّنكُمۡ وَأَقِیمُوا۟ ٱلشَّهَـٰدَةَ لِلَّهِۚ ذَ ٰلِكُمۡ یُوعَظُ بِهِۦ مَن كَانَ یُؤۡمِنُ بِٱللَّهِ وَٱلۡیَوۡمِ ٱلۡءَاخِرِۚ وَمَن یَتَّقِ ٱللَّهَ یَجۡعَل لَّهُۥ مَخۡرَجࣰا ﴿٢﴾
تەفسیرا ساناهی
ڤێجا ئه‌گه‌ر ئه‌و ژنێن هه‌وه به‌رداين گه‌هشتنه دويماهییا عددێن خۆ، هوين ب جوانى وجامێرى وان بزڤڕينن، وخه‌رجییێ وان بده‌نێ، يان ژى هوين حه‌قێ وان بده‌نێ ووان به‌رده‌ن، بێى كو هوين زيانێ بگه‌هيننێ، وهوين دو زه‌لامێن خۆ يێن عادل ل سه‌ر زڤڕاندنێ يان به‌ردانێ بكه‌نه شاهد، وهوين -گه‌لی شاهدان- بۆ خودێ نه بۆ چو تشتێ دى شاهده‌يیێ بده‌ن، ئه‌ڤا خودێ فه‌رمان پێ ل هه‌وه كرى ئه‌و مفاى ژێ دبينت يێ باوه‌رى ب خودێ وڕۆژا دويماهییێ ئيناى. وهه‌چییێ ژ خودێ بترست وكارى ب فه‌رمانا وى بكه‌ت، هه‌ر ته‌نگاڤییه‌كا هه‌بت خودێ دێ وى ژێ ده‌رێخت.