سورة الأعرَاف · ئایەت ١٣٧
وَأَوۡرَثۡنَا ٱلۡقَوۡمَ ٱلَّذِینَ كَانُوا۟ یُسۡتَضۡعَفُونَ مَشَـٰرِقَ ٱلۡأَرۡضِ وَمَغَـٰرِبَهَا ٱلَّتِی بَـٰرَكۡنَا فِیهَاۖ وَتَمَّتۡ كَلِمَتُ رَبِّكَ ٱلۡحُسۡنَىٰ عَلَىٰ بَنِیۤ إِسۡرَ ٰۤءِیلَ بِمَا صَبَرُوا۟ۖ وَدَمَّرۡنَا مَا كَانَ یَصۡنَعُ فِرۡعَوۡنُ وَقَوۡمُهُۥ وَمَا كَانُوا۟ یَعۡرِشُونَ ﴿١٣٧﴾
تەفسیرا ساناهی
وئه‌و ئسرائيلییێن ب خزمه‌تكارییێ دهاتنه ڕه‌زيلكرن، مه ل ڕۆژهه‌لات وڕۆژئاڤايا عه‌ردى (كو وه‌لاتێ شامێیه) كرنه جێگر، ل وى عه‌ردێ مه به‌ره‌كه‌ت كرییه تێدا، كو ڕويبار وفێقى وده‌رامه‌تێ وێ مشه‌كرى، وپه‌يڤا خودايێ ته يا باش ل سه‌ر ئسرائيلیان پێكهات كو وان ل عه‌ردى بكه‌ته خودان ده‌سهه‌لات؛ ژ به‌ر صه‌بركێشانا وان ل سه‌ر نه‌خۆشییا ژ فيرعه‌ونى وملله‌تێ وى گه‌هشتییێ، وهه‌ر تشته‌كێ فيرعه‌ونى وملله‌تێ وى چێ كرى، وتشتێ وان ئاڤا كرى ژ ئاڤاهى وڕه‌ز وبیستانان مه خرابكرن وپه‌لـخاندن.