سورة الأعرَاف · ئایەت ١٣٨
وَجَـٰوَزۡنَا بِبَنِیۤ إِسۡرَ ٰۤءِیلَ ٱلۡبَحۡرَ فَأَتَوۡا۟ عَلَىٰ قَوۡمࣲ یَعۡكُفُونَ عَلَىٰۤ أَصۡنَامࣲ لَّهُمۡۚ قَالُوا۟ یَـٰمُوسَى ٱجۡعَل لَّنَاۤ إِلَـٰهࣰا كَمَا لَهُمۡ ءَالِهَةࣱۚ قَالَ إِنَّكُمۡ قَوۡمࣱ تَجۡهَلُونَ ﴿١٣٨﴾
تەفسیرا ساناهی
ومه ئسرائيلى ژ ده‌ريايێ ده‌رباس كرن، ئينا ئه‌و د به‌ر ملله‌ته‌كى ڕا بۆرين وان صه‌نه‌م دپه‌رێسين وئه‌و ل سه‌ر ڤێ چه‌ندێ دبه‌رده‌وام بوون، ئسرائيلیان گۆت: ئه‌ى مووسا بۆ مه ژى صه‌نه‌مه‌كى چێكه دا بۆ خۆ بكه‌ينه خوداوه‌ند، وه‌كى كا چاوا ڤى ملله‌تى هنده‌ك صه‌نه‌م هه‌نه عيباده‌تى بۆ دكه‌ن، مووساى گۆته وان: ئه‌ى ملله‌تۆ هندى هوينن هوين مه‌زنییا خودێ نزانن، وهوين نزانن كو په‌رستن ب تنێ بۆ خودێیه.