سورة الأعرَاف · ئایەت ١٤٩
وَلَمَّا سُقِطَ فِیۤ أَیۡدِیهِمۡ وَرَأَوۡا۟ أَنَّهُمۡ قَدۡ ضَلُّوا۟ قَالُوا۟ لَئِن لَّمۡ یَرۡحَمۡنَا رَبُّنَا وَیَغۡفِرۡ لَنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ ٱلۡخَـٰسِرِینَ ﴿١٤٩﴾
تەفسیرا ساناهی
وئه‌وێن ژ بلى خودێ په‌رستنا گۆلكێ كرى، ده‌مێ په‌شێمان بووين، پشتى مووسا زڤڕییه نك وان، ووان ديتى كو وان ڕێكا دورست ل به‌ر خۆ به‌رزه كر، و ژ دينێ خودێ ده‌ركه‌فتن، وان ده‌ست دا داخوازا گونه‌هـ ژێبرنێ وباوه‌رى ئينانا ب خودێ، وگۆتن: ئه‌گه‌ر خودايێ مه دلۆڤانییێ ب مه نه‌به‌ت وتۆبا مه قه‌بويل نه‌كه‌ت، وگونه‌هێن مه نه‌ڤه‌شێرت، مسوگه‌ر ئه‌م دێ ژ وان تێچوويان بين يێن كارێ وان پويچ بووى.