سورة الأعرَاف · ئایەت ١٥٥
وَٱخۡتَارَ مُوسَىٰ قَوۡمَهُۥ سَبۡعِینَ رَجُلࣰا لِّمِیقَـٰتِنَاۖ فَلَمَّاۤ أَخَذَتۡهُمُ ٱلرَّجۡفَةُ قَالَ رَبِّ لَوۡ شِئۡتَ أَهۡلَكۡتَهُم مِّن قَبۡلُ وَإِیَّـٰیَۖ أَتُهۡلِكُنَا بِمَا فَعَلَ ٱلسُّفَهَاۤءُ مِنَّاۤۖ إِنۡ هِیَ إِلَّا فِتۡنَتُكَ تُضِلُّ بِهَا مَن تَشَاۤءُ وَتَهۡدِی مَن تَشَاۤءُۖ أَنتَ وَلِیُّنَا فَٱغۡفِرۡ لَنَا وَٱرۡحَمۡنَاۖ وَأَنتَ خَیۡرُ ٱلۡغَـٰفِرِینَ ﴿١٥٥﴾
تەفسیرا ساناهی
ومووساى حه‌فتێ زه‌لام ژ باشێن ملله‌تێ خۆ هلبژارتن، و د گه‌ل وان ده‌ركه‌فته طوورێ (سينائێ) بۆ وى ده‌م وژڤانى يێ خودێ دايه وى دا كو -بۆ تۆبه‌كرنێ ژ وى كارێ بێ فامێن ئسرائيلییان كرى ده‌مێ گۆلك په‌رێسى- ئه‌و بچته ديدارا وى، ڤێجا گاڤا ئه‌و هاتينه وى جهى، وان زه‌لامێن ئسرائيلییان گۆت: ئه‌ى مووسا، ئه‌م باوه‌رییێ ب ته نائينين حــه‌تـا ئه‌م خودێ ب چاڤ نه‌بينين، تو د گه‌ل وى ئاخفتى، ڤێجا كانێ تو وى نيشا مه بده. ئينا ڤه‌له‌رزينا دژوار ئه‌و هه‌مى گرتن ومرن، مووسا ڕابووڤه ودوعا ژ خودێ كرن وگۆت: خودايێ من ئه‌ز دێ چ بێژمه ئسرائيلییان ئه‌گه‌ر ئه‌ز زڤڕيمه نك وان، وته باشێن وان هه‌مى مراندن؟ ئه‌گه‌ر ته ڤيابا به‌رى نوكه تو دا وان هه‌مییان ومن ژى د گه‌ل دا مرينى، وئه‌ڤه ل سه‌ر من يا ب ساناهيتر بوو، ئه‌رێ تو دێ مه تێ به‌ى ژ به‌ر وى كارێ بێ فامێن مه كرى؟ ئه‌ڤ كارێ ملله‌تێ من كرى ده‌مێ گۆلك په‌رێسى هه‌ما جه‌رباندنه‌ك بۆ ته ئه‌و پێ جه‌رباندين، يێ ته بڤێت ژ به‌نییێن خۆ تو وى پێ به‌رزه دكه‌ى، ويێ ته بڤێت تو وى پێ دئينيه سـه‌ر ڕێ، تو سه‌ركار وپشته‌ڤانێ مه‌يى، ڤێجا تو گونه‌هێن مه ژێ ببه، ودلۆڤانییێ ب مه ببه، و توچێترينێ وانى يێن لێبۆرينێ دكه‌ن، وگونه‌هان ڤه‌دشێرن.