سورة الأعرَاف · ئایەت ١٥٨
قُلۡ یَـٰۤأَیُّهَا ٱلنَّاسُ إِنِّی رَسُولُ ٱللَّهِ إِلَیۡكُمۡ جَمِیعًا ٱلَّذِی لَهُۥ مُلۡكُ ٱلسَّمَـٰوَ ٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۖ لَاۤ إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ یُحۡیِۦ وَیُمِیتُۖ فَءَامِنُوا۟ بِٱللَّهِ وَرَسُولِهِ ٱلنَّبِیِّ ٱلۡأُمِّیِّ ٱلَّذِی یُؤۡمِنُ بِٱللَّهِ وَكَلِمَـٰتِهِۦ وَٱتَّبِعُوهُ لَعَلَّكُمۡ تَهۡتَدُونَ ﴿١٥٨﴾
تەفسیرا ساناهی
تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه هه‌مى مرۆڤان: هـنــدى ئــه‌زم ئــه‌ز پێغه‌مبه‌رێ خودێ مه بۆ هه‌وه هه‌مییان نه‌كو بۆ هنده‌كان ب تنێ، ئه‌و خــودايــێ ملكێ عه‌سمانان وعـه‌ردى وهه‌ر تشته‌كێ د ناڤ دا يێ وى، نابت خوداينى وپه‌رستن بۆ ئێكێ دى بت ژ بلى وى، ئه‌و يێ خودان شيانه كو چێكرییان بده‌ت وببه‌ت وجاره‌كا دى زێندى بكه‌ت، ڤێجا هوين باوه‌رییێ ب خودێ وته‌وحيدا وى بينن، وباوه‌رییێ ب پێغه‌مبه‌رێ وى موحه‌ممه‌دى سلاڤ لێ بن بينن، ئه‌و پێغه‌مبه‌رێ نه‌خوانده‌ڤا یێ كو باوه‌رییێ ب خودێ دئينت، و ب وێ يا بۆ وى ژ نك خودايێ وى هاتى، و ب وێ يا بۆ پێغه‌مبه‌رێن به‌رى وى هاتى، وهوين دويكه‌فتنا ڤى پێغه‌مبه‌رى بكه‌ن، وكارى ب وێ بكه‌ن يا ئه‌و فه‌رمانێ پێ ل هه‌وه دكه‌ت؛ دا به‌لكى به‌رێ هه‌وه بۆ ڕێكا ڕاست بێته‌دان.