سورة الأعرَاف · ئایەت ١٦٣
وَسۡءَلۡهُمۡ عَنِ ٱلۡقَرۡیَةِ ٱلَّتِی كَانَتۡ حَاضِرَةَ ٱلۡبَحۡرِ إِذۡ یَعۡدُونَ فِی ٱلسَّبۡتِ إِذۡ تَأۡتِیهِمۡ حِیتَانُهُمۡ یَوۡمَ سَبۡتِهِمۡ شُرَّعࣰا وَیَوۡمَ لَا یَسۡبِتُونَ لَا تَأۡتِیهِمۡۚ كَذَ ٰلِكَ نَبۡلُوهُم بِمَا كَانُوا۟ یَفۡسُقُونَ ﴿١٦٣﴾
تەفسیرا ساناهی
وتو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- پسيارێ ل دۆر مه‌سه‌لا خه‌لكێ وى گوندێ ل نێزيكى ده‌ريايێ ژ ڤان جوهییان بكه، ده‌مێ خه‌لكێ وى گوندى ل ڕۆژا شه‌نبییێ زێده‌گاڤى ل سه‌ر وان تشتان دكر يێن خودێ حه‌رامكرين، ووى فه‌رمان ل وان كربوو كو ئه‌و بهايێ ڕۆژا شه‌نبیێ مه‌زن بكه‌ن وماسییان تێدا نه‌گرن، ڤێجا خودێ ئه‌و جه‌رباندن؛ ب هندێ كو ل ڕۆژا شه‌نبیێ نه‌هنگێن وان مشه دهاتن و ب سه‌ر ئاڤێ دكه‌تن، وده‌مێ ڕۆژا شه‌نبى دچوو نه‌هنگ دچوونه د ده‌ريايێ دا، ووان چو نه‌هنگ نه‌دديتن، ڤێجا وان ژ فێلبازى ل ڕۆژا شه‌نبیێ تۆڕ ل به‌ر ڤه‌ددان ودئێخستنێ، وپشتى هنگى دگرتن. وكانێ چاوا ب ڤى ڕه‌نگێ جه‌رباندنێ يێ مه گۆتى، كو ماسى ل ڕۆژا نێچير تێدا ل سه‌ر هاتییه حه‌رامكرن مه ب سه‌ر ئاڤێ دئێخستن، و ل ڕۆژێن دى مه ئه‌و ل به‌ر وان ڤه‌دشارتن، وه‌سا ژ به‌ر زێده‌گاڤییا وان وده‌ركه‌فتنا وان ژ بن ئه‌مرێ خودێ ئه‌م وان دجه‌ڕبينن.