سورة الأعرَاف · ئایەت ١٦٤
وَإِذۡ قَالَتۡ أُمَّةࣱ مِّنۡهُمۡ لِمَ تَعِظُونَ قَوۡمًا ٱللَّهُ مُهۡلِكُهُمۡ أَوۡ مُعَذِّبُهُمۡ عَذَابࣰا شَدِیدࣰاۖ قَالُوا۟ مَعۡذِرَةً إِلَىٰ رَبِّكُمۡ وَلَعَلَّهُمۡ یَتَّقُونَ ﴿١٦٤﴾
تەفسیرا ساناهی
وتو به‌حس بكه ده‌مێ كۆمه‌كێ ژ وان گۆتییه وێ كۆما دى ئه‌وا شيره‌ت ل وان دكر يێن ل ڕۆژا شه‌نبیێ ته‌عدايى كرى: بۆچى هوين شيره‌تێ ل وى ملله‌تى دكه‌ن يێ كو خودێ ژ به‌ر نه‌گوهدارییا وان دێ وان تێ به‌ت، يان ل ئاخره‌تێ ب عه‌زابه‌كا دژوار دێ وان عه‌زاب ده‌ت؟ وان گۆت: ئه‌م شيره‌تێ ل وان دكه‌ين ووان پاشڤه دبه‌ين دا وان چو هێجه‌ت نه‌مينن، ودا ئه‌م ب وى كارى ڕابين يێ خودێ ل سه‌ر مه فه‌ر كرى كو فه‌رمانا ب باشییێ وپاشڤه‌برنا ژ خرابیێیه، و ژ به‌ر هندێ دا به‌لكى ئه‌و ته‌قوایا خودێ بكه‌ن، وژێ بترسن، و ژ گونه‌هـ وته‌عدايیێن خۆ تۆبه بكه‌ن.