سورة الأعرَاف · ئایەت ١٦٥
فَلَمَّا نَسُوا۟ مَا ذُكِّرُوا۟ بِهِۦۤ أَنجَیۡنَا ٱلَّذِینَ یَنۡهَوۡنَ عَنِ ٱلسُّوۤءِ وَأَخَذۡنَا ٱلَّذِینَ ظَلَمُوا۟ بِعَذَابِۭ بَءِیسِۭ بِمَا كَانُوا۟ یَفۡسُقُونَ ﴿١٦٥﴾
تەفسیرا ساناهی
ڤێجا ده‌مێ وێ ده‌سته‌كێ يا كو ل شه‌نبییێ ته‌عدايى كرى ئه‌و تشت ژ بيركرى يێ ده‌سته‌كا دى بيرا وان لێ ئينايه‌ڤه، وبه‌رده‌وامى ل سه‌ر ته‌عدايیا خۆ كرى، وگوهدارییا ده‌سته‌كا شيره‌تكار نه‌كرى، خودێ ئه‌وێن پاشڤه‌برنا ژ خرابییێ دكر ڕزگاركرن، وئه‌وێن ل ڕۆژا شه‌نبییێ زۆردارى كرى عه‌زابه‌كا دژوار ب سه‌ر دا هات؛ ژ به‌ر نه‌گوهدارییا وان بۆ ئه‌مرێ خودێ وزێده‌گاڤییا وان كرى.