سورة الأعرَاف · ئایەت ١٧٩
وَلَقَدۡ ذَرَأۡنَا لِجَهَنَّمَ كَثِیرࣰا مِّنَ ٱلۡجِنِّ وَٱلۡإِنسِۖ لَهُمۡ قُلُوبࣱ لَّا یَفۡقَهُونَ بِهَا وَلَهُمۡ أَعۡیُنࣱ لَّا یُبۡصِرُونَ بِهَا وَلَهُمۡ ءَاذَانࣱ لَّا یَسۡمَعُونَ بِهَاۤۚ أُو۟لَـٰۤئِكَ كَٱلۡأَنۡعَـٰمِ بَلۡ هُمۡ أَضَلُّۚ أُو۟لَـٰۤئِكَ هُمُ ٱلۡغَـٰفِلُونَ ﴿١٧٩﴾
تەفسیرا ساناهی
و ب ڕاستى مه گه‌له‌ك ژ ئه‌جنه ومرۆڤان بۆ وى ئاگرى چێكرينه یێ خودێ ل ئاخره‌تێ وى پێ عه‌زاب دده‌ت یێ هه‌ژى عه‌زابێ بت، وان هنده‌ك دل هه‌نه ئه‌و پێ تێ ناگه‌هن، له‌و ئه‌و هیڤییا خێرێ ناكه‌ن و ژ عه‌زابێ ناترسن، ووان هنده‌ك چاڤ هه‌نه ئه‌و ئايه‌ت وده‌ليلێن خودێ پێ نابينن، ووان هنده‌ك گوهـ هه‌نه ئه‌و گوهدارییا ئايه‌تێن كيتابا خودێ پێ ناكه‌ن، ئه‌وێن هه وه‌كى وان حه‌يوانانه يێن د وێ ئاخفتنێ نه‌گه‌هن یا بۆ وان دئێته گۆتن، ووى تشتى نانیاسن یێ ئه‌و دبینن، و ب دلێن خۆ جوداهییێ نائێخنه ناڤبه‌را باشى وخرابییێ، به‌لكى ئه‌و ژ وان حه‌يوانان به‌رزه‌ترن ژى؛ چــونـكــى حــه‌یـــوان وى تشتى دزانن یێ مفا وزیانا وان تێدا، و ب دویڤ شڤانێ خۆ دكه‌ڤن، وئه‌ڤه د وه‌سا نینن، ئه‌و ژ باوه‌رییا ب خودێ وگوهدارییا وى د بێ ئاگه‌هن.