سورة الأعرَاف · ئایەت ١٨٠
وَلِلَّهِ ٱلۡأَسۡمَاۤءُ ٱلۡحُسۡنَىٰ فَٱدۡعُوهُ بِهَاۖ وَذَرُوا۟ ٱلَّذِینَ یُلۡحِدُونَ فِیۤ أَسۡمَـٰۤئِهِۦۚ سَیُجۡزَوۡنَ مَا كَانُوا۟ یَعۡمَلُونَ ﴿١٨٠﴾
تەفسیرا ساناهی
وبۆ خودێ ئه‌و باشناڤ هه‌نه، يێن مه‌زنییا وى دگه‌هينن، وهه‌مى ناڤێن وى دباشن، ڤێجا تشتێ هه‌وه بڤێت هوين ب ناڤێن وى داخوازێ ژێ بكه‌ن، ووان بهێلن يێن گوهۆڕينێ دئێخنه ناڤێن وى، ب زێده‌یى یان كێمكرن یان گوهۆڕینێ، وه‌كى كو وان ناڤان بداننه سه‌ر هنده‌كێن نه ژ هه‌ژى، كا چاوا كافران ئه‌و ددانانه سه‌ر صه‌نه‌مێن خۆ، یان مه‌عنایه‌كا وه‌سا لێ بده‌ن یا خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى نه‌گۆتى، ئه‌و ب وى كارێ خراب دێ ئێنه جزادان يێ وان د دنيايێ دا دكر ژ كوفر ونه‌باوه‌رى ئینانا ب ناڤێن وى، ودره‌وین درێخستنا پێغه‌مبه‌رێ وى.