سورة الأعرَاف · ئایەت ١٨٩
۞ هُوَ ٱلَّذِی خَلَقَكُم مِّن نَّفۡسࣲ وَ ٰحِدَةࣲ وَجَعَلَ مِنۡهَا زَوۡجَهَا لِیَسۡكُنَ إِلَیۡهَاۖ فَلَمَّا تَغَشَّىٰهَا حَمَلَتۡ حَمۡلًا خَفِیفࣰا فَمَرَّتۡ بِهِۦۖ فَلَمَّاۤ أَثۡقَلَت دَّعَوَا ٱللَّهَ رَبَّهُمَا لَئِنۡ ءَاتَیۡتَنَا صَـٰلِحࣰا لَّنَكُونَنَّ مِنَ ٱلشَّـٰكِرِینَ ﴿١٨٩﴾
تەفسیرا ساناهی
گه‌لى مرۆڤان خودێیه هوين ژ نه‌فسه‌كا ب تنێ -كو ئاده‌مه- ئافراندين، وجۆتێ وێ -كو حه‌ووايه- هه‌ر ژ وێ ئافراند؛ دا صه‌بر وهه‌دارا وى پێ بێت، ڤێجا ده‌مێ ئه‌و چوويه نك -ومه‌به‌ست پێ نفشێ نێر ومێیانه ژ دوونده‌ها ئاده‌مى- وێ ئاڤه‌كا سڤك هلگرت، وئه‌و پێ ڕابوو وڕوينشت وبارێ خۆ هلگرت، حه‌تا گاڤا ده‌مــێ بــوونـێ نێزيك بووى وئه‌و پێ گران بووى ژن ومێران دوعا ژ خودايێ خۆ كر: ئه‌گه‌ر تو مرۆڤه‌كێ دورست وچاك بده‌يه مه سويند بت ئه‌م دێ ژ شوكردارا بين.