سورة الأعرَاف · ئایەت ٢٦
یَـٰبَنِیۤ ءَادَمَ قَدۡ أَنزَلۡنَا عَلَیۡكُمۡ لِبَاسࣰا یُوَ ٰرِی سَوۡءَ ٰتِكُمۡ وَرِیشࣰاۖ وَلِبَاسُ ٱلتَّقۡوَىٰ ذَ ٰلِكَ خَیۡرࣱۚ ذَ ٰلِكَ مِنۡ ءَایَـٰتِ ٱللَّهِ لَعَلَّهُمۡ یَذَّكَّرُونَ ﴿٢٦﴾
تەفسیرا ساناهی
ئه‌ى دوونده‌ها ئاده‌مى ب ڕاستى مه جلكه‌كێ دايه هه‌وه عه‌وره‌تێ هه‌وه ڤه‌شێرت، كو جلكێ فه‌ره، وجلكه‌ك بۆ جوانییێ وخه‌ملاندنێ مه يێ دايه هه‌وه، وئه‌ڤه يێ خۆشى پێ برنێیه. وجلكێ ته‌قوایا خودێ كو هوين پێگيرییا ب فه‌رمانێن وى بكه‌ن باشترين جلكه بۆ خودان باوه‌رى. ئه‌وا هه يا خودێ منه‌ت پێ ل هه‌وه كرى ژ نيشانێن خوداينى وته‌وحيد وقه‌نجى ودلۆڤانییا وییه ب به‌نییێن وى؛ وئه‌و بۆ هندێیه دا به‌لكى هوين بيرا خۆ ل ڤان قه‌نجییان بينن، وسوپاسییا خودێ سه‌را بكه‌ن. و د ڤێ چه‌ندێ دا دياركرنا وێ قه‌نجییێ هه‌يه يا خودێ منه‌ت پێ ل به‌نییێن خۆ كرى.