سورة الأعرَاف · ئایەت ٢٩

قُلۡ أَمَرَ رَبِّی بِٱلۡقِسۡطِۖ وَأَقِیمُوا۟ وُجُوهَكُمۡ عِندَ كُلِّ مَسۡجِدࣲ وَٱدۡعُوهُ مُخۡلِصِینَ لَهُ ٱلدِّینَۚ كَمَا بَدَأَكُمۡ تَعُودُونَ ﴿٢٩﴾

تەفسیرا ساناهی

تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه‌ وان: خودايێ من فه‌رمان ب دادییێ كرییه‌، ووى فه‌رمان ل هــــه‌وه‌ كرییه‌ كو هـوين عيباده‌تى ل هه‌ر جهه‌كێ هه‌بت، و ب تايبه‌تى ل مزگه‌فتان بۆ وى ب تنێ بكه‌ن، وكو هوين دوعایان ب دله‌كێ صافى ژ وى ب تنێ بكه‌ن، وكو هوين باوه‌رییێ ب ڕابوونا پشتى مرنێ بينن. ووه‌كى وى هوين ژ چوننه‌يێ داين وه‌سا ئه‌و دشێت جاره‌كا دى ژينێ بده‌ته‌ هه‌وه‌.