سورة الأعرَاف · ئایەت ٢٨
وَإِذَا فَعَلُوا۟ فَـٰحِشَةࣰ قَالُوا۟ وَجَدۡنَا عَلَیۡهَاۤ ءَابَاۤءَنَا وَٱللَّهُ أَمَرَنَا بِهَاۗ قُلۡ إِنَّ ٱللَّهَ لَا یَأۡمُرُ بِٱلۡفَحۡشَاۤءِۖ أَتَقُولُونَ عَلَى ٱللَّهِ مَا لَا تَعۡلَمُونَ ﴿٢٨﴾
تەفسیرا ساناهی
وئه‌گه‌ر كافران كاره‌كێ كرێت كر هێجه‌تا خۆ دكه‌نه ئه‌و كو وان ئـه‌ڤ چــه‌نـــده يا ژ بابێن خۆ گرتى، وكو خودێ فه‌رمان ب ڤێ چه‌ندێ يا ل وان كرى. تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه وان: هندى خودێیه فه‌رمانێ ب كارێن كرێت وخراب ل به‌نییێن خۆ ناكه‌ت، ئه‌رێ -گه‌لى بوتپه‌رێسان- تشتێ هوين نه‌زانن ژ دره‌و وبێ به‌ختى هوين ژ كيسێ خودێ دبێژن؟