سورة الأعرَاف · ئایەت ٣٢
قُلۡ مَنۡ حَرَّمَ زِینَةَ ٱللَّهِ ٱلَّتِیۤ أَخۡرَجَ لِعِبَادِهِۦ وَٱلطَّیِّبَـٰتِ مِنَ ٱلرِّزۡقِۚ قُلۡ هِیَ لِلَّذِینَ ءَامَنُوا۟ فِی ٱلۡحَیَوٰةِ ٱلدُّنۡیَا خَالِصَةࣰ یَوۡمَ ٱلۡقِیَـٰمَةِۗ كَذَ ٰلِكَ نُفَصِّلُ ٱلۡءَایَـٰتِ لِقَوۡمࣲ یَعۡلَمُونَ ﴿٣٢﴾
تەفسیرا ساناهی
تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه وان نه‌زانان ژ موشركان: ئه‌رێ كێ ئه‌و جلكێ باش يێ خودێ كرییه خه‌مل بۆ هه‌وه ل سه‌ر هه‌وه حه‌رام كرییه؟ وكێ خۆشیبرنا ب ڕزقێ حه‌لال يێ خودێ داى حه‌رام كرییه؟ تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه وان موشركان: هندى ئه‌و جلك وخوارن وڤه‌خوارنێن پاقژن يێن خودێ حه‌لال كرين، ئه‌و د ژينا دنيايێ دا بۆ وانه يێن باوه‌رى ئيناى وخه‌لكێ دى ژى پشكدارییا وان تێدا دكه‌ن، و ل ڕۆژا قيامه‌تێ ئه‌و بۆ وان ب تنێنه. وه‌كى ڤێ به‌رفره‌هكرنێ خودێ ئايه‌تان بۆ وى ملله‌تى به‌رفره‌هـ دكه‌ت يێ بزانت چ بۆ دئێته گۆتن، وتێ بگه‌هت.