سورة الأعرَاف · ئایەت ٣٣

قُلۡ إِنَّمَا حَرَّمَ رَبِّیَ ٱلۡفَوَ ٰحِشَ مَا ظَهَرَ مِنۡهَا وَمَا بَطَنَ وَٱلۡإِثۡمَ وَٱلۡبَغۡیَ بِغَیۡرِ ٱلۡحَقِّ وَأَن تُشۡرِكُوا۟ بِٱللَّهِ مَا لَمۡ یُنَزِّلۡ بِهِۦ سُلۡطَـٰنࣰا وَأَن تَقُولُوا۟ عَلَى ٱللَّهِ مَا لَا تَعۡلَمُونَ ﴿٣٣﴾

تەفسیرا ساناهی

تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه‌ وان موشركان: خودێ كارێن كرێت حه‌رامكرينه، چ دئاشكه‌را بن، چ دڤه‌شارتى، ووى گونه‌هـ هه‌مى حه‌رامكرينه‌، وگونه‌ها ژ هه‌مییان مه‌زنتر ئه‌وه‌ مرۆڤ زۆردارییێ ل خه‌لكى بكه‌ت، هندى ئه‌ڤ كاره‌يه‌ يێ دويره‌ ژ حه‌قییێ، ووى حه‌رامكرییه‌ كو هوين ژ بلى خودێ په‌رستنا تشته‌كى بكه‌ن يێ وى چو هێجه‌ت وده‌ليل پێ نه‌ئيناينه‌ خوارێ، ئه‌وێ ڤى كارى بكه‌ت وى چو هێجه‌ت نينن، ووى حه‌رام كرییه‌ كو هوين ژ دره‌و وبێ به‌ختى وى تشتى ل سه‌ر ناڤێ خودێ بێژن يێ وى نه‌گۆتى، وه‌كى پالدانا كوڕه‌كى بۆ وى، وحه‌رامكرنا هنده‌ك جلك وخوارنێن حه‌لال.