سورة الأعرَاف · ئایەت ٤٣
وَنَزَعۡنَا مَا فِی صُدُورِهِم مِّنۡ غِلࣲّ تَجۡرِی مِن تَحۡتِهِمُ ٱلۡأَنۡهَـٰرُۖ وَقَالُوا۟ ٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ ٱلَّذِی هَدَىٰنَا لِهَـٰذَا وَمَا كُنَّا لِنَهۡتَدِیَ لَوۡلَاۤ أَنۡ هَدَىٰنَا ٱللَّهُۖ لَقَدۡ جَاۤءَتۡ رُسُلُ رَبِّنَا بِٱلۡحَقِّۖ وَنُودُوۤا۟ أَن تِلۡكُمُ ٱلۡجَنَّةُ أُورِثۡتُمُوهَا بِمَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ ﴿٤٣﴾
تەفسیرا ساناهی
وخودێ ئه‌و كه‌رب ونه‌ڤيانا د دلێ خه‌لكێ به‌حه‌شتێ دا هه‌ى ئينا ده‌رێ، و ژ تمامییا وێ قه‌نجییا د گه‌ل وان هاتییه كرن، د به‌حه‌شتێ دانه ڕويبار د بن مالێن وان ڕا دچن. وده‌مێ به‌حه‌شتى چووينه به‌حه‌شتێ گۆتن: سوپاسى بۆ وى خودايى بت يێ به‌رێ مه دايه وى كارێ چاك يێ ئه‌م گه‌هاندينه ڤێ قه‌نجییێ يا ئه‌م تێدا، ونه‌دبوو كو به‌رێ مه بۆ ڕێكا ڕاست بێته‌دان ئه‌گه‌ر نه خودێ با به‌رێ مه دايه ڤێ ڕێكێ، وئه‌م ل سه‌ر موكم كرين، ب ڕاستى پێغه‌مبه‌رێن خودايێ مه ب حه‌قییێ هاتبوون، ده‌مێ وان مزگينى دايه وان يێن گوهدارییێ دكه‌ن وگه‌ف ل وان كرى يێن گوهدارى نه‌كرى، وبۆ قه‌درگرتن گازى وان هاته‌كرن: كو ئه‌و به‌حه‌شتا هه خودێ ب ڕه‌حما خۆ و ژ به‌ر وێ باوه‌رى وكارێ چاك يێ هه‌وه كرى دا هه‌وه وهوين لێ كرنه ميراتگر.