سورة الأعرَاف · ئایەت ٤٤
وَنَادَىٰۤ أَصۡحَـٰبُ ٱلۡجَنَّةِ أَصۡحَـٰبَ ٱلنَّارِ أَن قَدۡ وَجَدۡنَا مَا وَعَدَنَا رَبُّنَا حَقࣰّا فَهَلۡ وَجَدتُّم مَّا وَعَدَ رَبُّكُمۡ حَقࣰّاۖ قَالُوا۟ نَعَمۡۚ فَأَذَّنَ مُؤَذِّنُۢ بَیۡنَهُمۡ أَن لَّعۡنَةُ ٱللَّهِ عَلَى ٱلظَّـٰلِمِینَ ﴿٤٤﴾
تەفسیرا ساناهی
وخه‌لكێ به‌حه‌شتێ -پشتى دچنێ- گازى خه‌لكێ ئاگرى دكه‌ن ودبێژنێ: هندى ئه‌مين مه ئه‌و ڕاست ديت يا خودێ ل سه‌ر ئه‌زمانێ پێغه‌مبه‌رێن خۆ سۆز پێ دايه مه، كو خێرا عیباده‌تكه‌ران ئه‌و دێ ده‌ت، ئه‌رێ هه‌وه ژى ئه‌و ڕاست ديت يا خودێ ل سه‌ر ئه‌زمانێن پێغه‌مبه‌رێن هه‌وه سۆز پێ دايه هه‌وه كو نه‌گوهداران عه‌زاب بده‌ت؟ خه‌لكێ ئاگرى به‌رسڤێ دده‌ن ودبێژن: به‌لێ مه ئه‌و ديت یا خودايێ مه سۆز پێ دايه مه. ئينا بانگهلدێره‌كى د ناڤ خه‌لكێ به‌حه‌شتێ وخه‌لكێ جه‌هنه‌مێ دا كره گازى: كو له‌عنه‌تا خودێ ل وان زۆرداران بت يێن پێ ل توخويبێن خودێ داناى، وكافرى ب خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى كرى.