سورة الأعرَاف · ئایەت ٥٣
هَلۡ یَنظُرُونَ إِلَّا تَأۡوِیلَهُۥۚ یَوۡمَ یَأۡتِی تَأۡوِیلُهُۥ یَقُولُ ٱلَّذِینَ نَسُوهُ مِن قَبۡلُ قَدۡ جَاۤءَتۡ رُسُلُ رَبِّنَا بِٱلۡحَقِّ فَهَل لَّنَا مِن شُفَعَاۤءَ فَیَشۡفَعُوا۟ لَنَاۤ أَوۡ نُرَدُّ فَنَعۡمَلَ غَیۡرَ ٱلَّذِی كُنَّا نَعۡمَلُۚ قَدۡ خَسِرُوۤا۟ أَنفُسَهُمۡ وَضَلَّ عَنۡهُم مَّا كَانُوا۟ یَفۡتَرُونَ ﴿٥٣﴾
تەفسیرا ساناهی
ئه‌رێ كافر چاڤه‌ڕێیى تشته‌كێ دى دكه‌ن ژ بلى وێ يا ژڤان بۆ وان پێ د قورئانێ دا هاتییه‌دان كــو ل دويماهییێ عه‌زاب دێ ب سه‌ر وان دا ئێت؟ ڕۆژا دويماهییا مه‌سه‌لێ ژ حسێب وجزادان وعه‌زابێ ل ئاخره‌تێ دئێت ئه‌و كافرێن قورئان هێلاى و د دنيايێ دا كافرى پێ كرى دبێژن: ب ڕاستى نوكه بۆ مه ديار بوو كو پێغه‌مبه‌رێن خودايێ مه ب حه‌قــیــیـێ هاتــبــوون، وكو وان شيره‌ت ل مه كربوو، ئه‌رێ ڤێجا هنده‌ك هه‌ڤال ومه‌هده‌رچى دێ بۆ مه هه‌بن، كو مه‌هده‌رێ بۆ مه ل نك خودايێ مه بكه‌ن، يان ئه‌م بۆ دنيايێ بێينه زڤڕاندن؛ دا وى كارى تێدا بكه‌ين يێ خودێ پێ ژ مه ڕازى ببت؟ ب ڕاستى وان زيان گه‌هانده خۆ كو خۆ برییه ئاگرى وهــه‌ر تێدا ماين، وئه‌و تشتێ وان ژ بلى خودێ په‌رستن بۆ دكر و د دنيايێ دا ژ دره‌و بۆ خۆ دگۆت ژ تشتێ شه‌يتانى ژڤان پێ ددا وان، چوو ونه‌ما و ل وان به‌رزه‌بوو.