سورة الأعرَاف · ئایەت ٥٤
إِنَّ رَبَّكُمُ ٱللَّهُ ٱلَّذِی خَلَقَ ٱلسَّمَـٰوَ ٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ فِی سِتَّةِ أَیَّامࣲ ثُمَّ ٱسۡتَوَىٰ عَلَى ٱلۡعَرۡشِۖ یُغۡشِی ٱلَّیۡلَ ٱلنَّهَارَ یَطۡلُبُهُۥ حَثِیثࣰا وَٱلشَّمۡسَ وَٱلۡقَمَرَ وَٱلنُّجُومَ مُسَخَّرَ ٰتِۭ بِأَمۡرِهِۦۤۗ أَلَا لَهُ ٱلۡخَلۡقُ وَٱلۡأَمۡرُۗ تَبَارَكَ ٱللَّهُ رَبُّ ٱلۡعَـٰلَمِینَ ﴿٥٤﴾
تەفسیرا ساناهی
هندى خودايێ هه‌وه‌يه -گه‌لى مرۆڤان- ئه‌و خودايه يێ عه‌سمان وعه‌رد ژ چوننه‌يێ د شه‌ش ڕۆژان دا ئافراندين، پاشى ئستيوا ل سه‌ر عه‌رشى كر، یه‌عنى: ل سه‌ر بلندبوو و ب سه‌ركه‌فت، بلندبوونه‌كا بابه‌تى مه‌زنییا وى بت، ئه‌و شه‌ڤێ ب سه‌ر ڕۆژێ دا دئينت، حه‌تا د ناڤ دا دپێچت وڕۆناهییا وێ دبه‌ت، وڕۆژێ ب سه‌ر شه‌ڤێ دا دئينت ڤێجا تارییا وێ دبه‌ت، وهه‌ر ئێك ژ وان هه‌رده‌م ب له‌ز ب دويڤ يا دى دا دئێت، وئه‌وه يێ ڕۆژ وهه‌يڤ وستێر ئافراندين وئێخستينه بن فه‌رمانا خۆ وه‌كى وى دڤێت ئه‌و وان ب ڕێڤه‌دبه‌ت، وئه‌و ژ ئايه‌تێن وى يێن مه‌زنن. نێ ئافراندن هه‌مى وفه‌رمان هه‌مى يا وییه، ويێ پاك وبلند ومه‌زن بت خودێ، خودايێ هه‌مى چێكرییان.