سورة الأعرَاف · ئایەت ٥٧
وَهُوَ ٱلَّذِی یُرۡسِلُ ٱلرِّیَـٰحَ بُشۡرَۢا بَیۡنَ یَدَیۡ رَحۡمَتِهِۦۖ حَتَّىٰۤ إِذَاۤ أَقَلَّتۡ سَحَابࣰا ثِقَالࣰا سُقۡنَـٰهُ لِبَلَدࣲ مَّیِّتࣲ فَأَنزَلۡنَا بِهِ ٱلۡمَاۤءَ فَأَخۡرَجۡنَا بِهِۦ مِن كُلِّ ٱلثَّمَرَ ٰتِۚ كَذَ ٰلِكَ نُخۡرِجُ ٱلۡمَوۡتَىٰ لَعَلَّكُمۡ تَذَكَّرُونَ ﴿٥٧﴾
تەفسیرا ساناهی
وخودێیه يێ بايێن خۆش ورحه‌ت دهنێرت وه‌ك مزگينى كو باران دێ ژێ ئێت، ڤێجا كه‌يفا خه‌لكى ب دلۆڤانییا خودێ دئێت، حه‌تا ده‌مێ با وان عه‌ورێن ب بارانێ دگران هه‌ل دگرت، خودێ وان پێ دهاژۆته وه‌لاته‌كێ مرى، يێ كو زوها بووى، ودار وبارێ وى هشك بووى، ڤێجا بارانێ دێ لێ بارينت، وشينكاتى ودار وبارى پێ شين دكه‌ت، ڤێجا ئه‌و دار وبار جاره‌كا دى دێ زڤڕت بته خودان به‌رهه‌م ژ هه‌مى ڕه‌نگان. وه‌كى ئه‌م ڤى وه‌لاتێ مرى ب بارانێ ساخ دكه‌ين وه‌سا ئه‌م مرییان ژ گۆڕێن وان ده‌ردئێخين وپشتى مرنێ ئه‌م وان زێندى دكه‌ينه ڤه؛ دا هوين عيبره‌تان بۆ خۆ ژێ وه‌ربگرن، وبكه‌نه نيشان ل سه‌ر ته‌وحيدا خودێ وشيانا وى ل سه‌ر زێنديكرنا پشتى مرنێ.