سورة الأعرَاف · ئایەت ٥٨

وَٱلۡبَلَدُ ٱلطَّیِّبُ یَخۡرُجُ نَبَاتُهُۥ بِإِذۡنِ رَبِّهِۦۖ وَٱلَّذِی خَبُثَ لَا یَخۡرُجُ إِلَّا نَكِدࣰاۚ كَذَ ٰلِكَ نُصَرِّفُ ٱلۡءَایَـٰتِ لِقَوۡمࣲ یَشۡكُرُونَ ﴿٥٨﴾

تەفسیرا ساناهی

وعه‌ردێ پاقژ ئـه‌گـه‌ر بارانێ لێ كر -ب ئانه‌هییا خودێ- شينكاتییه‌كێ باش وخۆش ده‌ردئێخت، مرۆڤێ خودان باوه‌ر ژى يێ وه‌سايه‌ ئه‌گه‌ر ئايه‌تێن خودێ بۆ هاتن مفایى ژێ دبينت، وژينه‌كا چاك ل نك وى په‌يدا دبت، به‌لێ عه‌ردێ خراب وبێ خێر ژ بلى شينكاتییێ بێ خێر وبێ مفا تشته‌ك ژێ ده‌رناكه‌ڤت، وقه‌ت شينكاتییێ باش لێ چێ نابت، مرۆڤێ كافر ژى يێ وه‌سايه‌ ئه‌و مفایى بۆ خۆ ژ ئايه‌تێن خودێ نابينت. وه‌كى ڤێ ئاشكه‌راكرنا جوان ئه‌م هێجه‌ت وده‌ليلان ب گه‌له‌ك ڕه‌نگان دئينين دا حه‌قى بۆ وان مرۆڤان بنه‌جهـ ببت يێن سوپاسییا قه‌نجییێن خودێ دكه‌ن.