سورة الأعرَاف · ئایەت ٥٩
لَقَدۡ أَرۡسَلۡنَا نُوحًا إِلَىٰ قَوۡمِهِۦ فَقَالَ یَـٰقَوۡمِ ٱعۡبُدُوا۟ ٱللَّهَ مَا لَكُم مِّنۡ إِلَـٰهٍ غَیۡرُهُۥۤ إِنِّیۤ أَخَافُ عَلَیۡكُمۡ عَذَابَ یَوۡمٍ عَظِیمࣲ ﴿٥٩﴾
تەفسیرا ساناهی
ب ڕاستى مه نووح بۆ ملله‌تێ وى هنارتبوو؛ دا ئه‌و به‌رێ وان بده‌ته ته‌وحيدا خودێ، وئخلاصا د په‌رستنێ دا، ئينا وى گۆت: ئه‌ى ملله‌تێ من عه‌بدينییا خودێ، وگوهدارییا وى ب تنێ بكه‌ن، چونكى ژ وى پێڤه‌تر هه‌وه چو خودايێن دى نينن هێژاى په‌رستنێ بن، وئه‌گه‌ر هه‌وه وه نه‌كر، وهوین مانه ل سه‌ر كوفرا خۆ، ئه‌ز دترسم عه‌زابا ڕۆژه‌كا نه‌خۆشییا وێ يا مه‌زن، كو ڕۆژا قيامه‌تێیه، ب سه‌ر هه‌وه دا بێت.