سورة الجِن Al-Jinn
٢٨ ئایەت · مەککی
۞ قُلۡ أُوحِیَ إِلَیَّ أَنَّهُ ٱسۡتَمَعَ نَفَرࣱ مِّنَ ٱلۡجِنِّ فَقَالُوۤا۟ إِنَّا سَمِعۡنَا قُرۡءَانًا عَجَبࣰا ﴿١﴾
تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه: خودێ وه‌حى بۆ من هنارتییه كو كۆمه‌كێ ژ ئه‌جنان گوهێ خۆ دا خواندنا من بۆ قورئانێ، ڤێجا ده‌مێ وان گوهـ لێ بووى وان گۆته ملله‌تێ خۆ: هندى ئه‌مين مه يێ گوهـ ل قورئانه‌كا عه‌جێب ره‌هوان بووى.
یَهۡدِیۤ إِلَى ٱلرُّشۡدِ فَءَامَنَّا بِهِۦۖ وَلَن نُّشۡرِكَ بِرَبِّنَاۤ أَحَدࣰا ﴿٢﴾
به‌رێ خه‌لكى دده‌ته حه‌قییێ وهيدايه‌تێ، ڤێجا مه باوه‌رى ب ڤێ قورئانێ ئينا، وئه‌م چو شريكان د عيباده‌تى دا بۆ وى خودايێ خۆ يێ ئه‌م ئافراندين چێ ناكه‌ين.
وَأَنَّهُۥ تَعَـٰلَىٰ جَدُّ رَبِّنَا مَا ٱتَّخَذَ صَـٰحِبَةࣰ وَلَا وَلَدࣰا ﴿٣﴾
وكو بلند بت مه‌زنییا خودايێ مه، وى نه چو ژن نه چو زارۆك بۆ خۆ نه‌داناينه.
وَأَنَّهُۥ كَانَ یَقُولُ سَفِیهُنَا عَلَى ٱللَّهِ شَطَطࣰا ﴿٤﴾
ونه‌زانێ مه -كو ئبليسه- گۆتنا دوير ژ ڕاستییێ د ده‌ر حه‌قا خودێ دا دگۆت، ده‌مێ دگۆت وى ژن وزارۆك هه‌نه.
وَأَنَّا ظَنَنَّاۤ أَن لَّن تَقُولَ ٱلۡإِنسُ وَٱلۡجِنُّ عَلَى ٱللَّهِ كَذِبࣰا ﴿٥﴾
وهندى ئه‌مين مه هزر دكر كو نه چو مرۆڤ ونه چو ئه‌جنه دره‌وێ ل سه‌ر ناڤێ خودێ ناكه‌ن وژن وزارۆكان بۆ وى پال ناده‌ن.
وَأَنَّهُۥ كَانَ رِجَالࣱ مِّنَ ٱلۡإِنسِ یَعُوذُونَ بِرِجَالࣲ مِّنَ ٱلۡجِنِّ فَزَادُوهُمۡ رَهَقࣰا ﴿٦﴾
وهنده‌ك زه‌لام ژ مرۆڤان هه‌بوون خۆ ب هنده‌ك زه‌لامێن ئه‌جنان دپاراستن، ڤێجا وان زه‌لامێن مرۆڤ ب ڤى كارێ خۆ پتر ئه‌و زه‌لامێن ئه‌جنه سه‌ردابرن. وئه‌ڤ خۆ پاراستنا ب ئێكێ دى ژبلی خودێ، يا كو خودێ ژ نه‌زانان قه‌بويل نه‌كرى،...
وَأَنَّهُمۡ ظَنُّوا۟ كَمَا ظَنَنتُمۡ أَن لَّن یَبۡعَثَ ٱللَّهُ أَحَدࣰا ﴿٧﴾
وهندى كافرێن مرۆڤانه وان ژى وه‌كى هه‌وه -گه‌لی ئه‌جنان- هزركر كو پشتى مرنێ خودێ كه‌سێ ڕاناكه‌ته‌ڤه.
وَأَنَّا لَمَسۡنَا ٱلسَّمَاۤءَ فَوَجَدۡنَـٰهَا مُلِئَتۡ حَرَسࣰا شَدِیدࣰا وَشُهُبࣰا ﴿٨﴾
وهندى ئه‌مين مه -كۆما ئه‌جنان- خواست ئه‌م بگه‌هينه عه‌سمانى؛ دا گوهێ خۆ بده‌ينه ئاخفتنا خه‌لكێ وى، به‌لێ مه ئه‌و ديت يێ تژییه ژ وان ملياكه‌تان يێن نۆبه‌دارییێ لێ دكه‌ن، و ژ وان ستێرێن سوژه‌ك يێن كو دڕژيێنه وان يێن...
وَأَنَّا كُنَّا نَقۡعُدُ مِنۡهَا مَقَـٰعِدَ لِلسَّمۡعِۖ فَمَن یَسۡتَمِعِ ٱلۡءَانَ یَجِدۡ لَهُۥ شِهَابࣰا رَّصَدࣰا ﴿٩﴾
وهندى ئه‌م بووين مه به‌رى هنگى ل عه‌سمانى هنده‌ك جهـ بۆ خۆ ددانان؛ دا ئه‌م گوهدارییا ده‌نگ وباسان لێ بكه‌ين، ڤێجا هه‌چییێ نوكه به‌رگه‌ڕيانێ بكه‌ت دا خه‌به‌ره‌كى بۆ خۆ ڤه‌ڕه‌ڤينت ستێره‌كا سۆژه‌ك دێ ل هيڤییا خۆ بينت، يا...
وَأَنَّا لَا نَدۡرِیۤ أَشَرٌّ أُرِیدَ بِمَن فِی ٱلۡأَرۡضِ أَمۡ أَرَادَ بِهِمۡ رَبُّهُمۡ رَشَدࣰا ﴿١٠﴾
وهندى ئه‌مین ئه‌م نزانين: كانێ خودێ ڤيايه خرابییێ ب سه‌ر خه‌لكێ عه‌ردى دا بينت، يان ژى وى خێر وهيدايه‌ت بۆ وان ڤيايه؟
وَأَنَّا مِنَّا ٱلصَّـٰلِحُونَ وَمِنَّا دُونَ ذَ ٰلِكَۖ كُنَّا طَرَاۤئِقَ قِدَدࣰا ﴿١١﴾
وهندى ئه‌مين يێن چاك د ناڤ مه دا هه‌نه، وژبلی وان كافر وسه‌رداچووى ژى د ناڤ مه دا هه‌نه، ئه‌م خودان ده‌سته‌ك وبۆچوونێن ژێك جودا بووينه.
وَأَنَّا ظَنَنَّاۤ أَن لَّن نُّعۡجِزَ ٱللَّهَ فِی ٱلۡأَرۡضِ وَلَن نُّعۡجِزَهُۥ هَرَبࣰا ﴿١٢﴾
وهندى ئه‌مين مه باوه‌رى هه‌يه كو خودێ دشێته مه، وئه‌م ل ژێر ده‌سهه‌لاتا وينه، ڤێجا ئه‌گه‌ر وى تشته‌ك بۆ مه ڤيا ئه‌م ژێ خلاس نابين، وئه‌گه‌ر وى خرابییه‌ك بۆ مه ڤيا ئه‌م نه‌شێين بڕه‌ڤينه عه‌سمانى دا ژ عه‌زابا وى ڕز...
وَأَنَّا لَمَّا سَمِعۡنَا ٱلۡهُدَىٰۤ ءَامَنَّا بِهِۦۖ فَمَن یُؤۡمِنۢ بِرَبِّهِۦ فَلَا یَخَافُ بَخۡسࣰا وَلَا رَهَقࣰا ﴿١٣﴾
وهندى ئه‌مين ده‌مێ مه گوهـ ل قورئانێ بووى مه باوه‌رى پێ ئينا كو ئه‌و حه‌قییه و ژ نك خودێیه، ڤێجا هه‌چییێ باوه‌رییێ ب خودايێ خۆ بينت، ئێدى ئه‌و ژ كێمكرنا خێرێن خۆ ناترست، وئه‌و ناترست زۆردارییه‌ك ژى لێ بێته‌كرن كو گون...
وَأَنَّا مِنَّا ٱلۡمُسۡلِمُونَ وَمِنَّا ٱلۡقَـٰسِطُونَۖ فَمَنۡ أَسۡلَمَ فَأُو۟لَـٰۤئِكَ تَحَرَّوۡا۟ رَشَدࣰا ﴿١٤﴾
وهندى ئه‌مين ژ مه هه‌نه يێن گوهدارییا ئه‌مرێ خودێ دكه‌ن، و ژ مه هه‌نه يێن زۆردار يێن كو ژ ڕێكا حه‌ق ده‌ركه‌فتين، ڤێجا هه‌چییێ موسلمان ببت وگوهدارییا ئه‌مرێ خودێ بكه‌ت، ئه‌و ئه‌ون يێن قه‌ستا ڕێكا حه‌قییێ كرى، وخۆ وه‌س...
وَأَمَّا ٱلۡقَـٰسِطُونَ فَكَانُوا۟ لِجَهَنَّمَ حَطَبࣰا ﴿١٥﴾
وئه‌وێن ژ ڕێكا ئيسلامێ ده‌ركه‌فتين هه‌ما ئه‌و بوونه پێهلكرییێن جه‌هنه‌مێ.
وَأَلَّوِ ٱسۡتَقَـٰمُوا۟ عَلَى ٱلطَّرِیقَةِ لَأَسۡقَیۡنَـٰهُم مَّاۤءً غَدَقࣰا ﴿١٦﴾
وئه‌گه‌ر كافرێن مرۆڤ وئه‌جنان ل سه‌ر ڕێكا ئيسلامێ چووبان، وژێ لانه‌دابان، ئه‌م دا ئاڤه‌كا بۆش ب سه‌ر وان دا بارينين.
لِّنَفۡتِنَهُمۡ فِیهِۚ وَمَن یُعۡرِضۡ عَن ذِكۡرِ رَبِّهِۦ یَسۡلُكۡهُ عَذَابࣰا صَعَدࣰا ﴿١٧﴾
و د دنيايێ دا ئه‌م دا ڕزقێ وان به‌رفره‌هـ كه‌ين؛ دا ئه‌م وان بجه‌ڕبينين: كانێ چاوا ئه‌و دێ شوكرا قه‌نجییێن خودێ كه‌ن؟ وهه‌چییێ پشت بده‌ته فه‌رمانا خودايێ خۆ وگوهدانا قورئانێ، ئه‌و دێ به‌رێ وى ده‌ته عه‌زابه‌كا دژوار و ب...
وَأَنَّ ٱلۡمَسَـٰجِدَ لِلَّهِ فَلَا تَدۡعُوا۟ مَعَ ٱللَّهِ أَحَدࣰا ﴿١٨﴾
وهندى مزگه‌فتن بۆ په‌رستنا خودێ ب تنێنه، ڤێجا هوين په‌رستنا كه‌سێ دى لێ نــه‌كـــه‌ن، وهوين دوعا وپـه‌رستنێ بــۆ وى ب تنێ لێ بكه‌ن؛ چونكى مزگه‌فت نه‌هاتينه ئاڤاكرن بۆ تشته‌كێ دى ژبلی په‌رستنا خودێ. وئه‌ڤ ئایه‌ته هندێ...
وَأَنَّهُۥ لَمَّا قَامَ عَبۡدُ ٱللَّهِ یَدۡعُوهُ كَادُوا۟ یَكُونُونَ عَلَیۡهِ لِبَدࣰا ﴿١٩﴾
وده‌مێ موحه‌ممه‌د سلاڤ لێ بن ڕابووى، په‌رستنا خودايێ خۆ كرى، نێزيك بوو ئه‌جنه ل دۆرێن وى ژ بۆشاتییا وان كۆم كۆم بكه‌ڤنه سه‌رێك؛ دا گوهێ خۆ بده‌نه خواندنا وى بۆ قورئانێ.
قُلۡ إِنَّمَاۤ أَدۡعُوا۟ رَبِّی وَلَاۤ أُشۡرِكُ بِهِۦۤ أَحَدࣰا ﴿٢٠﴾
تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه كافران: هه‌ما ئه‌ز په‌رستنا خودايێ خۆ ب تنێ دكه‌م، وئه‌ز د په‌رستنێ دا چو شريكان بۆ وى چێ ناكه‌م.
قُلۡ إِنِّی لَاۤ أَمۡلِكُ لَكُمۡ ضَرࣰّا وَلَا رَشَدࣰا ﴿٢١﴾
تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه وان: هندى ئه‌زم ئه‌ز نه‌شێم زيانه‌كێ ژ هه‌وه بده‌مه پاش، يان مفايه‌كى بگه‌هينمه هه‌وه.
قُلۡ إِنِّی لَن یُجِیرَنِی مِنَ ٱللَّهِ أَحَدࣱ وَلَنۡ أَجِدَ مِن دُونِهِۦ مُلۡتَحَدًا ﴿٢٢﴾
تو بێژه: هندى ئه‌زم كه‌س نينه من ژ عه‌زابا خودێ ڕزگار بكه‌ت ئه‌گه‌ر من بێ ئه‌مرییا وى كر، وئه‌ز جهه‌كى نابينم ژ عه‌زابا وى بڕه‌ڤمێ.
إِلَّا بَلَـٰغࣰا مِّنَ ٱللَّهِ وَرِسَـٰلَـٰتِهِۦۚ وَمَن یَعۡصِ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ فَإِنَّ لَهُۥ نَارَ جَهَنَّمَ خَـٰلِدِینَ فِیهَاۤ أَبَدًا ﴿٢٣﴾
ب تنێ ئه‌ز دشێم وى تشتى بگه‌هينمه هه‌وه يێ خودێ فه‌رمان پێ ل من كرى، وپه‌ياما وى يا وى ئه‌ز بۆ هه‌وه پێ هنارتيم. وهه‌چییێ گوهدارییا خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى نه‌كه‌ت، جزايێ وى ئاگرێ جه‌هنه‌مێیه ئه‌و هه‌روهه‌ر دێ تێدا مينت...
حَتَّىٰۤ إِذَا رَأَوۡا۟ مَا یُوعَدُونَ فَسَیَعۡلَمُونَ مَنۡ أَضۡعَفُ نَاصِرࣰا وَأَقَلُّ عَدَدࣰا ﴿٢٤﴾
حه‌تا ده‌مێ بوتپه‌رێس وێ عه‌زابێ دبينن يا ژڤان بۆ وان پێ هاتییه‌دان، هنگى ئه‌و دێ زانن: پشته‌ڤانێ كێ يێ لاوازتره وله‌شكه‌رێ كێ يێ كێمتره؟
قُلۡ إِنۡ أَدۡرِیۤ أَقَرِیبࣱ مَّا تُوعَدُونَ أَمۡ یَجۡعَلُ لَهُۥ رَبِّیۤ أَمَدًا ﴿٢٥﴾
تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه بوتپه‌رێسان: ئه‌ز نزانـم كانێ ده‌مێ هاتنا وێ عه‌زابێ يا ژڤان بۆ هه‌وه پێ هاتییه‌دان يێ نێزيكه، يان ژى خودايێ من دێ ده‌مه‌كێ درێژ بـــۆ دانت؟
عَـٰلِمُ ٱلۡغَیۡبِ فَلَا یُظۡهِرُ عَلَىٰ غَیۡبِهِۦۤ أَحَدًا ﴿٢٦﴾
وئـــه‌و يــێ زانايه ب تشتێ نه‌به‌رچاڤ، وئه‌و كه‌سێ ژ به‌نییێن خۆ ب غه‌يبا خـــۆ ئاگه‌هدار ناكـــه‌ت.
إِلَّا مَنِ ٱرۡتَضَىٰ مِن رَّسُولࣲ فَإِنَّهُۥ یَسۡلُكُ مِنۢ بَیۡنِ یَدَیۡهِ وَمِنۡ خَلۡفِهِۦ رَصَدࣰا ﴿٢٧﴾
ئـــه‌و تـــێ نه‌بت يـــێ وى بۆ پێغه‌مبه‌رينییێ هلبژارتى وپێ ڕازى بووى، ئه‌و وى ب هنده‌كێ ژ غه‌يبێ ئاگه‌هدار دكه‌ت، وئه‌و ل به‌ر ده‌ستێ وى پێغه‌مبه‌رى و ل پشت وى هنده‌ك ملياكه‌تان دهنێرت دا ئه‌و وى ژ ئه‌جنان بپارێزن؛ دا...
لِّیَعۡلَمَ أَن قَدۡ أَبۡلَغُوا۟ رِسَـٰلَـٰتِ رَبِّهِمۡ وَأَحَاطَ بِمَا لَدَیۡهِمۡ وَأَحۡصَىٰ كُلَّ شَیۡءٍ عَدَدَۢا ﴿٢٨﴾
دا پێغه‌مبه‌ر بزانت كو حالێ پێغه‌مبه‌رێن به‌رى وى ژى د گه‌هاندنێ دا هه‌ر يێ وه‌سا بوو، وكو ئه‌و ژى وه‌كى وان ژ ئه‌جنان يێ هاتییه پاراستـن، وكو زانينا خودێ دۆرا ل هه‌ر تشته‌كێ ل نك وان گرتى چ يێ ئاشكه‌را بت چ يێ ڤه‌شارتى...