سورة المُزمل Al-Muzzammil
٢٠ ئایەت · مەککی
یَـٰۤأَیُّهَا ٱلۡمُزَّمِّلُ ﴿١﴾
ئه‌ى ئه‌وێ خۆ د ناڤ جلكێن خۆ ڕا پێچاى.
قُمِ ٱلَّیۡلَ إِلَّا قَلِیلࣰا ﴿٢﴾
ل شه‌ڤێ كێمه‌كێ تێ نه‌بت تو بۆ نڤێژێ ڕاببه.
نِّصۡفَهُۥۤ أَوِ ٱنقُصۡ مِنۡهُ قَلِیلًا ﴿٣﴾
تو نيڤا شه‌ڤێ ڕاببه يان پيچه‌كێ ژ نيڤێ كێمتر حه‌تا بگه‌هته سێكێ.
أَوۡ زِدۡ عَلَیۡهِ وَرَتِّلِ ٱلۡقُرۡءَانَ تَرۡتِیلًا ﴿٤﴾
يان پتر ژ نيڤێ حه‌تا بگه‌هته دو سێكان، وتو هێدى و ب دلێ خۆ قورئانێ بخوينه.
إِنَّا سَنُلۡقِی عَلَیۡكَ قَوۡلࣰا ثَقِیلًا ﴿٥﴾
هندى ئه‌مين ئه‌م دێ قورئانه‌كا مه‌زن يا حوكم وئه‌حكام تێدا بۆ ته- ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- ئينينه خوارێ.
إِنَّ نَاشِئَةَ ٱلَّیۡلِ هِیَ أَشَدُّ وَطۡءࣰا وَأَقۡوَمُ قِیلًا ﴿٦﴾
هندى ئه‌و عيباده‌ته يـــێ ب شه‌ڤێ دئێته كرن ئه‌و پتر كارى ل دلی دكه‌ت، وئه‌و گۆتنا تێدا دئێته خواندن يا ئاشكه‌راتره؛ چونكى دل هنگى ژ موژيلاهییێن دنيايێ يێ ڤالايه.
إِنَّ لَكَ فِی ٱلنَّهَارِ سَبۡحࣰا طَوِیلࣰا ﴿٧﴾
هندى تويى بۆ ته ل ڕۆژێ ده‌مه‌كێ درێژ هه‌يه كو ب كار وبارێ خۆ ڕاببى، و ب كارێ گه‌هاندنا په‌ياما خۆ ڕاببى، ڤێجا تو ب شه‌ڤێ خۆ بۆ كرنا عيباده‌تى ڤالا بكه.
وَٱذۡكُرِ ٱسۡمَ رَبِّكَ وَتَبَتَّلۡ إِلَیۡهِ تَبۡتِیلࣰا ﴿٨﴾
وتو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- ناڤێ خودايێ خــۆ بێژه، ودوعا پێ ژ وى بكه، وتو ل ده‌مێ عيباده‌تى ب دورستى خۆ بۆ وى ڤالا بكه، وخۆ بهێله ب هيڤییا ويڤـه.
رَّبُّ ٱلۡمَشۡرِقِ وَٱلۡمَغۡرِبِ لَاۤ إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ فَٱتَّخِذۡهُ وَكِیلࣰا ﴿٩﴾
خودايێ ڕۆژهه‌لات وڕۆژئاڤايێ ئه‌وه چو خودايێن ڕاست ژ وى پێڤه‌تر نينن، ڤێجا تو خۆ بهێله ب هيڤییا ويڤه، وكارێ خۆ هلپسێره وى.
وَٱصۡبِرۡ عَلَىٰ مَا یَقُولُونَ وَٱهۡجُرۡهُمۡ هَجۡرࣰا جَمِیلࣰا ﴿١٠﴾
وتو بێهنا خۆ ل سه‌ر وى تشتى فره‌هـ بكه يێ بوتپه‌رێس د ده‌ر حه‌قا ته ودينێ ته دا دبێژن، وتو د كريارێن وان يێن نه‌حه‌ق دا چاڤ ل وان نه‌كه، وپشت بده وان، وتۆلێ لێ ڤه‌نه‌كه.
وَذَرۡنِی وَٱلۡمُكَذِّبِینَ أُو۟لِی ٱلنَّعۡمَةِ وَمَهِّلۡهُمۡ قَلِیلًا ﴿١١﴾
وتو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- من وڤان دره‌وپێكه‌ران بهێله ئه‌وێن ل دنيايێ كه‌فتينه خۆشییان ڤێجا دره‌وێ ب ئايه‌تێن من دكه‌ن، وده‌مه‌كێ كێم تو ده‌ليڤێ بدێ حه‌تا ڕۆژا وان دئێت وعه‌زابا وان حال دبت.
إِنَّ لَدَیۡنَاۤ أَنكَالࣰا وَجَحِیمࣰا ﴿١٢﴾
) هندى ئه‌ون ل ئاخره‌تێ قه‌يدێن گران وئاگرێ شاراندى يێ ئه‌و پێ بسوژن بۆ وان ل نك مه هه‌نه.
وَطَعَامࣰا ذَا غُصَّةࣲ وَعَذَابًا أَلِیمࣰا ﴿١٣﴾
وخوارنه‌كا كرێت يا كو د گه‌روییێن وان ڕا بمينت، وعه‌زابه‌كا ب ئێش ژى بۆ وان هه‌يه.
یَوۡمَ تَرۡجُفُ ٱلۡأَرۡضُ وَٱلۡجِبَالُ وَكَانَتِ ٱلۡجِبَالُ كَثِیبࣰا مَّهِیلًا ﴿١٤﴾
ڕۆژا عه‌رد وچيا دهژيێن حه‌تا چيا پشتى هشكى وڕه‌قییا خۆ دبنه گركه‌كێ خيزێ هوير وبژاله.
إِنَّاۤ أَرۡسَلۡنَاۤ إِلَیۡكُمۡ رَسُولࣰا شَـٰهِدًا عَلَیۡكُمۡ كَمَاۤ أَرۡسَلۡنَاۤ إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ رَسُولࣰا ﴿١٥﴾
هندى ئه‌مين مه بۆ هه‌وه -گه‌لی خه‌لكێ (مه‌كه‌هێ)- موحه‌ممه‌د يێ كرییه پێغه‌مبه‌ر، وشاهد ل سه‌ر كوفر ونه‌گوهدارییا هه‌وه، وه‌كى مه مووسا بۆ فيرعه‌ونى كرییه پێغه‌مبه‌ر.
فَعَصَىٰ فِرۡعَوۡنُ ٱلرَّسُولَ فَأَخَذۡنَـٰهُ أَخۡذࣰا وَبِیلࣰا ﴿١٦﴾
ڤێجا فيرعه‌ونى باوه‌رى ب مووساى نه‌ئينا، وئه‌و دره‌وين ده‌رێخست، وبێ ئه‌مرییا وى كر، ڤێجا مه ئه‌و ب گرتنه‌كا دژوار گرت. وئه‌ڤه ترساندنه‌كه ژ نه‌گوهدارییا موحه‌ممه‌دى -سلاڤ لێ بن-، كو ئه‌و بێته سه‌رێ نه‌گوهدارى يێ هات...
فَكَیۡفَ تَتَّقُونَ إِن كَفَرۡتُمۡ یَوۡمࣰا یَجۡعَلُ ٱلۡوِلۡدَ ٰنَ شِیبًا ﴿١٧﴾
ڤێجا چاوا هوين دێ خۆ ژ عه‌زابا قيامه‌تێ پارێزن -ئه‌گه‌ر هوين كافر بوون- ڕۆژا بچويك ژ ترس وسه‌هما وێ دا پير دبن؟
ٱلسَّمَاۤءُ مُنفَطِرُۢ بِهِۦۚ كَانَ وَعۡدُهُۥ مَفۡعُولًا ﴿١٨﴾
وێ ڕۆژێ عه‌سمان ژ ترسان دا يێ شه‌ق شه‌قه، سۆزا خودێ ب هاتنا وێ ڕۆژێ هه‌ر دێ ب جهـ ئێت.
إِنَّ هَـٰذِهِۦ تَذۡكِرَةࣱۖ فَمَن شَاۤءَ ٱتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِۦ سَبِیلًا ﴿١٩﴾
هندى ئه‌ڤ ئايه‌تێن ب ترسن شيره‌ت وعيبره‌تن بۆ مرۆڤان، ڤێجا هه‌چییێ بڤێت مفاى بۆ خۆ ژێ وه‌ربگرت دێ ته‌قوايێ بۆ خۆ كه‌ته ڕێك دا پێ بگه‌هته ڕازيبوونا خودايێ خۆ يێ ئه‌و ئافراندى و ب خودانكرى.
۞ إِنَّ رَبَّكَ یَعۡلَمُ أَنَّكَ تَقُومُ أَدۡنَىٰ مِن ثُلُثَیِ ٱلَّیۡلِ وَنِصۡفَهُۥ وَثُلُثَهُۥ وَطَاۤئِفَةࣱ مِّنَ ٱلَّذِینَ مَعَكَۚ وَٱللَّهُ یُقَدِّرُ ٱلَّیۡلَ وَٱلنَّهَارَۚ عَلِمَ أَن لَّن تُحۡصُوهُ فَتَابَ عَلَیۡكُمۡۖ فَٱقۡرَءُوا۟ مَا تَیَسَّرَ مِنَ ٱلۡقُرۡءَانِۚ عَلِمَ أَن سَیَكُونُ مِنكُم مَّرۡضَىٰ وَءَاخَرُونَ یَضۡرِبُونَ فِی ٱلۡأَرۡضِ یَبۡتَغُونَ مِن فَضۡلِ ٱللَّهِ وَءَاخَرُونَ یُقَـٰتِلُونَ فِی سَبِیلِ ٱللَّهِۖ فَٱقۡرَءُوا۟ مَا تَیَسَّرَ مِنۡهُۚ وَأَقِیمُوا۟ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتُوا۟ ٱلزَّكَوٰةَ وَأَقۡرِضُوا۟ ٱللَّهَ قَرۡضًا حَسَنࣰاۚ وَمَا تُقَدِّمُوا۟ لِأَنفُسِكُم مِّنۡ خَیۡرࣲ تَجِدُوهُ عِندَ ٱللَّهِ هُوَ خَیۡرࣰا وَأَعۡظَمَ أَجۡرࣰاۚ وَٱسۡتَغۡفِرُوا۟ ٱللَّهَۖ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورࣱ رَّحِیمُۢ ﴿٢٠﴾
هندى خودايێ ته‌يه -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- دزانت كو هنده‌ك جاران كێمتر ژ دو سێكێن شه‌ڤێ تو بۆ كرنا نڤێژان ڕادبى، وهنده‌ك جاران نيڤه‌كا شه‌ڤێ تو ڕادبى، وهنده‌ك جاران سێكا شه‌ڤێ تو ڕادبى، وده‌سته‌كه‌ك ژ صه‌حابییێن ته ژى ڕادبن....