سورة المُدثر Al-Muddassir
٥٦ ئایەت · مەککی
یَـٰۤأَیُّهَا ٱلۡمُدَّثِّرُ ﴿١﴾
ئه‌ى ئه‌وێ خۆ د ناڤ جلكێن خۆ ڕا نخافتى.
قُمۡ فَأَنذِرۡ ﴿٢﴾
تو ژ ناڤ جهێ خۆ ڕابه، وخه‌لكى ژ عه‌زابا خودێ بترسينه.
وَرَبَّكَ فَكَبِّرۡ ﴿٣﴾
وتو خودايێ خۆ ب تنێ مه‌زن بكه وپه‌رستنێ بۆ بكه.
وَثِیَابَكَ فَطَهِّرۡ ﴿٤﴾
وجلكێن خۆ ژ هه‌مى ڕه‌نگێن پيساتییێ پاقژ بكه.
وَٱلرُّجۡزَ فَٱهۡجُرۡ ﴿٥﴾
ويێ به‌رده‌وام به ل سه‌ر خـــۆدويركرنا ژ صه‌نه‌م وكارێن شركێ، ونێزيكى وان نه‌به.
وَلَا تَمۡنُن تَسۡتَكۡثِرُ ﴿٦﴾
وتو خێران نه‌ده ب ئنيه‌تا هندێ كو پتر ژێ بگه‌هته ته.
وَلِرَبِّكَ فَٱصۡبِرۡ ﴿٧﴾
وتو صه‌برێ ل سه‌ر وى تشتى بكه يێ خودێ پێ ژ ته ڕازى ببت.
فَإِذَا نُقِرَ فِی ٱلنَّاقُورِ ﴿٨﴾
ڤێجا ئه‌گه‌ر بۆ ڕابوون وكۆمكرنێ د (بۆڕییێ) دا هاته‌لێدان.
فَذَ ٰلِكَ یَوۡمَئِذࣲ یَوۡمٌ عَسِیرٌ ﴿٩﴾
هنگى ئه‌و ڕۆژ ل سه‌ر كافران دێ يا ب زه‌حمه‌ت بت.
عَلَى ٱلۡكَـٰفِرِینَ غَیۡرُ یَسِیرࣲ ﴿١٠﴾
ويا ب ساناهى نينه ئه‌و ژ ته‌نگاڤییێن وێ ڕۆژێ ڕزگار ببـن.
ذَرۡنِی وَمَنۡ خَلَقۡتُ وَحِیدࣰا ﴿١١﴾
تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- من ووى بهێله يێ من ئه‌و ئێكانه د زكێ ده‌یكا وى دا بێ مال وبێ عه‌يال ئافراندى.
وَجَعَلۡتُ لَهُۥ مَالࣰا مَّمۡدُودࣰا ﴿١٢﴾
ڤێجا من ماله‌كێ زۆر دایێ.
وَبَنِینَ شُهُودࣰا ﴿١٣﴾
وئه‌و كوڕێن ل نك وى ل (مه‌كه‌هێ) دئاماده دانێ.
وَمَهَّدتُّ لَهُۥ تَمۡهِیدࣰا ﴿١٤﴾
ومن ڕێكێن ژينێ بۆ وى ب ساناهيكرن.
ثُمَّ یَطۡمَعُ أَنۡ أَزِیدَ ﴿١٥﴾
پاشى پشتى ڤێ دانێ ئه‌و دلێ خۆ دبه‌تێ كو ئه‌ز مالێ وى وعه‌يالێ وى بۆ وى زێده كه‌م، وئه‌وى كوفر ب من كرییه.
كَلَّاۤۖ إِنَّهُۥ كَانَ لِءَایَـٰتِنَا عَنِیدࣰا ﴿١٦﴾
نه‌خێر وه نينه وه‌كى ئه‌ڤ سه‌رداچوويێ گونه‌هكار دبێژت، ئه‌ز چويێ بۆ وى زێده ناكه‌م؛ چونكى هندى ئه‌و بوو وى باوه‌رى ب قورئانێ نه‌ئينايه ودره‌و ب ده‌ليلێن خودێ كرییه.
سَأُرۡهِقُهُۥ صَعُودًا ﴿١٧﴾
ئه‌ى ئه‌وێ خۆ د ناڤ جلكێن خۆ ڕا نخافتى، تو ژ ناڤ جهێ خۆ ڕابه، وخه‌لكى ژ عه‌زابا خودێ بترسينه، وتو خودايێ خۆ ب تنێ مه‌زن بكه وپه‌رستنێ بۆ بكه، وجلكێن خۆ ژ هه‌مى ڕه‌نگێن پيساتییێ پاقژ بكه، ويێ به‌رده‌وام به ل سه‌ر خـ...
إِنَّهُۥ فَكَّرَ وَقَدَّرَ ﴿١٨﴾
هندى ئه‌و بوو وى د دل دا هزرا خۆ كر بوو، دا تشته‌كى بۆ خۆ ئاماده بكه‌ت طانێ پێ ل موحه‌ممه‌دى سلاڤ لێ بن وقورئانێ بده‌ت.
فَقُتِلَ كَیۡفَ قَدَّرَ ﴿١٩﴾
ڤێجا له‌عنه‌ت ل وى هاته‌كرن، وئه‌و ب وێ چه‌ندێ هێژاى تێچوونێ بوو، چاوا وى د دل دا ئه‌ڤ طانه ئاماده‌كر؟
ثُمَّ قُتِلَ كَیۡفَ قَدَّرَ ﴿٢٠﴾
پاشى ديسا له‌عنه‌ت ل وى هاته‌كرن.
ثُمَّ نَظَرَ ﴿٢١﴾
پاشى وى هزرا خۆ د وێ طانێ دا كر يا وى ئاماده‌كرى دا ل قورئانێ بده‌ت.
ثُمَّ عَبَسَ وَبَسَرَ ﴿٢٢﴾
پاشى وى ناڤچاڤێن خۆ كرنه گرێ، وگه‌له‌ك خۆ تێك بر، وڕه‌نگێ خۆ گوهاڕت ده‌مێ وى چو ڕێ نه‌ماين، ونه‌شياى چو طانا ل قورئانێ بده‌ت.
ثُمَّ أَدۡبَرَ وَٱسۡتَكۡبَرَ ﴿٢٣﴾
پاشى ئه‌و زڤڕى پشت دا حه‌قییێ، وخۆ ژ هندێ مه‌زنتر ديت كو ئعترافێ پێ بكه‌ت.
فَقَالَ إِنۡ هَـٰذَاۤ إِلَّا سِحۡرࣱ یُؤۡثَرُ ﴿٢٤﴾
ووى د ده‌ر حه‌قا قورئانێ دا گۆت: هه‌ما ئه‌ڤ گۆتنا موحه‌ممه‌د دبێژت سێره‌به‌ندییه‌كه ژ يێن به‌رێ دئێته ڤه‌گوهاستن.
إِنۡ هَـٰذَاۤ إِلَّا قَوۡلُ ٱلۡبَشَرِ ﴿٢٥﴾
هه‌ما ب تنێ ئه‌ڤه گۆتنا مرۆڤانه موحه‌ممه‌د يێ ژ وان فێربوويێ، ودبێژت: ئه‌ڤه ژ نك خودێیه.
سَأُصۡلِیهِ سَقَرَ ﴿٢٦﴾
ئه‌ز دێ وى به‌مه جه‌هنه‌مێ؛ دا ئه‌و تام بكه‌ته گه‌رما وێ و ب ئاگرێ وێ بسوژت.
وَمَاۤ أَدۡرَىٰكَ مَا سَقَرُ ﴿٢٧﴾
وتو چ دزانى جه‌هنه‌م چيه؟
لَا تُبۡقِی وَلَا تَذَرُ ﴿٢٨﴾
ئه‌و نه گۆشتى دهێلت نه هه‌ستى.
لَوَّاحَةࣱ لِّلۡبَشَرِ ﴿٢٩﴾
چه‌رمێ سه‌ر وچاڤان دگوهۆڕت، ودسوژت وڕه‌ش دكه‌ت.
عَلَیۡهَا تِسۡعَةَ عَشَرَ ﴿٣٠﴾
نۆزده فريشته ژ زه‌بانییێن دژوار ل سه‌ر خه‌لكێ وى ڕادوه‌ستن وكارێ وان ب ڕێڤه‌دبه‌ن.
وَمَا جَعَلۡنَاۤ أَصۡحَـٰبَ ٱلنَّارِ إِلَّا مَلَـٰۤئِكَةࣰۖ وَمَا جَعَلۡنَا عِدَّتَهُمۡ إِلَّا فِتۡنَةࣰ لِّلَّذِینَ كَفَرُوا۟ لِیَسۡتَیۡقِنَ ٱلَّذِینَ أُوتُوا۟ ٱلۡكِتَـٰبَ وَیَزۡدَادَ ٱلَّذِینَ ءَامَنُوۤا۟ إِیمَـٰنࣰا وَلَا یَرۡتَابَ ٱلَّذِینَ أُوتُوا۟ ٱلۡكِتَـٰبَ وَٱلۡمُؤۡمِنُونَ وَلِیَقُولَ ٱلَّذِینَ فِی قُلُوبِهِم مَّرَضࣱ وَٱلۡكَـٰفِرُونَ مَاذَاۤ أَرَادَ ٱللَّهُ بِهَـٰذَا مَثَلࣰاۚ كَذَ ٰلِكَ یُضِلُّ ٱللَّهُ مَن یَشَاۤءُ وَیَهۡدِی مَن یَشَاۤءُۚ وَمَا یَعۡلَمُ جُنُودَ رَبِّكَ إِلَّا هُوَۚ وَمَا هِیَ إِلَّا ذِكۡرَىٰ لِلۡبَشَرِ ﴿٣١﴾
وهه‌ما زه‌بانییێن جه‌هنه‌مێ مه ژ فريشته‌يێن زڤر داينه، وهه‌ما ئه‌و هژمارا هه مه بۆ كافران كرییه جه‌ڕباندن؛ ودا باوه‌رى پتر بۆ وان چێ ببت يێن كيتاب بۆ هاتییه‌دان ژ جوهى وفه‌لان كو ئه‌ڤ تشتێ د قورئانێ دا هاتى ل دۆر هژ...
كَلَّا وَٱلۡقَمَرِ ﴿٣٢﴾
مه‌سه‌له نه يا وه‌سايه وه‌كى وان گۆتى، خودێ ب هه‌يڤێ سويند دخۆت.
وَٱلَّیۡلِ إِذۡ أَدۡبَرَ ﴿٣٣﴾
و ب شه‌ڤێ ده‌مێ ئــه‌و دچت ودبۆرت.
وَٱلصُّبۡحِ إِذَاۤ أَسۡفَرَ ﴿٣٤﴾
و ب سپێدێ ده‌مێ گه‌ش وئاشكه‌را دبت.
إِنَّهَا لَإِحۡدَى ٱلۡكُبَرِ ﴿٣٥﴾
هندى جه‌هنه‌مه تشته‌كێ مه‌زنه.
نَذِیرࣰا لِّلۡبَشَرِ ﴿٣٦﴾
دا خه‌لك بترسن.
لِمَن شَاۤءَ مِنكُمۡ أَن یَتَقَدَّمَ أَوۡ یَتَأَخَّرَ ﴿٣٧﴾
بۆ هه‌ر كه‌سه‌كێ بڤێت ژ هه‌وه كو ب كرنا باشییان خۆ نێزيكى خودێ بكه‌ت، يان ب كرنا گونه‌هان پاش بكه‌ڤت.
كُلُّ نَفۡسِۭ بِمَا كَسَبَتۡ رَهِینَةٌ ﴿٣٨﴾
هه‌ر نه‌فسه‌ك ب كريارا خۆ ڤه يا گرێدايه، و ل نك خودێ ئه‌و د گه‌ره‌وا كه‌دا خۆ دايه، وئه‌و نائێته به‌ردان حه‌تا وان حه‌قان نه‌ده‌ت يێن ل سه‌ر.
إِلَّاۤ أَصۡحَـٰبَ ٱلۡیَمِینِ ﴿٣٩﴾
موسلمانێن دلسۆز تێ نه‌بن خودانێن ڕاستییێ ئه‌وێن ب گوهدارییا خودێ گه‌رده‌نا خۆ دايه ئازاكرن.
فِی جَنَّـٰتࣲ یَتَسَاۤءَلُونَ ﴿٤٠﴾
ئه‌و د وان به‌حه‌شتان دانه يێن سالۆخه‌تێن وان نه‌ئێنه‌دان، هنده‌ك ژ وان پسيارا وان كافران ژ هنده‌كان دكه‌ن.
عَنِ ٱلۡمُجۡرِمِینَ ﴿٤١﴾
يێن تاوان د ده‌ر حه‌قا خۆ دا كرى.
مَا سَلَكَكُمۡ فِی سَقَرَ ﴿٤٢﴾
ئه‌و چ بوويه هوين برينه جه‌هنه‌مێ؟
قَالُوا۟ لَمۡ نَكُ مِنَ ٱلۡمُصَلِّینَ ﴿٤٣﴾
تاوانباران گۆت: د دنيايێ دا ئه‌م ژ نڤێژكه‌ران نه‌بووين.
وَلَمۡ نَكُ نُطۡعِمُ ٱلۡمِسۡكِینَ ﴿٤٤﴾
ومه خێر وقه‌نجى د گه‌ل هه‌ژاران نه‌دكرن.
وَكُنَّا نَخُوضُ مَعَ ٱلۡخَاۤئِضِینَ ﴿٤٥﴾
وئه‌م ب گۆتنێن نه‌حه‌ق د گه‌ل سه‌رداچوويان د ئاخفتيـن.
وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِیَوۡمِ ٱلدِّینِ ﴿٤٦﴾
ومه دره‌و ب ڕۆژا حسێب وجزادانێ دكر.
حَتَّىٰۤ أَتَىٰنَا ٱلۡیَقِینُ ﴿٤٧﴾
حه‌تا مرن گه‌هشتییه مه، وئه‌م د وى حالێ خراب دا.
فَمَا تَنفَعُهُمۡ شَفَـٰعَةُ ٱلشَّـٰفِعِینَ ﴿٤٨﴾
ڤێجا مه‌هده‌را چو مه‌هده‌رچییان ژ ملياكه‌ت وپێغه‌مبه‌ران مفاى ناگه‌هينته وان؛ چونكى مه‌هده‌ر هه‌ما بۆ وانه يێن خودێ حه‌ز بكه‌ت، وده‌ستويرییێ بده‌ت.
فَمَا لَهُمۡ عَنِ ٱلتَّذۡكِرَةِ مُعۡرِضِینَ ﴿٤٩﴾
وبوتپه‌رێسان چيه پشت دده‌نه قورئانێ وشيره‌تێن وێ؟
كَأَنَّهُمۡ حُمُرࣱ مُّسۡتَنفِرَةࣱ ﴿٥٠﴾
هه‌ر وه‌كى ئه‌و كه‌رێن كويڤينه.
فَرَّتۡ مِن قَسۡوَرَةِۭ ﴿٥١﴾
ژ شێره‌كى دڕه‌ڤن.
بَلۡ یُرِیدُ كُلُّ ٱمۡرِئࣲ مِّنۡهُمۡ أَن یُؤۡتَىٰ صُحُفࣰا مُّنَشَّرَةࣰ ﴿٥٢﴾
به‌لكى هه‌ر ئێك ژ ڤان بوتپه‌رێسان دڤێت خودێ كيتابه‌كا ڤه‌كرى ژ عه‌سمانى بۆ بينت، وه‌كى بۆ موحه‌ممه‌دى سلاڤ لێ بن هاتى.
كَلَّاۖ بَل لَّا یَخَافُونَ ٱلۡءَاخِرَةَ ﴿٥٣﴾
نه‌خێر وه نينه وه‌كى ئه‌و هزر دكه‌ن، به‌لكى يا دورست ئه‌وه ئه‌و ژ ئاخره‌تێ ناترسن، وباوه‌رییێ ب ڕابوونا پشتى مرنێ وجزادانێ نائينن.
كَلَّاۤ إِنَّهُۥ تَذۡكِرَةࣱ ﴿٥٤﴾
ب ڕاستى هندى قورئانه بيرئينانه‌كا ره‌هوانه.
فَمَن شَاۤءَ ذَكَرَهُۥ ﴿٥٥﴾
وئه‌و به‌سه بۆ وى يێ بڤێت بيرا خۆ لێ بينته‌ڤه ومفايه‌كى ژ هيدايه‌تا وێ ببينت.
وَمَا یَذۡكُرُونَ إِلَّاۤ أَن یَشَاۤءَ ٱللَّهُۚ هُوَ أَهۡلُ ٱلتَّقۡوَىٰ وَأَهۡلُ ٱلۡمَغۡفِرَةِ ﴿٥٦﴾
وئه‌و چو مفاى بۆ خۆ ژێ نابينن ئه‌گه‌ر خودێ هيدايه‌ت بۆ وان حه‌ز نه‌كربت. ئه‌وه هه‌ژى هندێ كو گوهدارى وته‌قوا وى بێته كرن، وئه‌وه هه‌ژى هندێ كو گونه‌هان بۆ وى ژێ ببه‌ت يێ باوه‌رییێ پێ بينت.