سورة الأنفَال · ئایەت ٤٢
إِذۡ أَنتُم بِٱلۡعُدۡوَةِ ٱلدُّنۡیَا وَهُم بِٱلۡعُدۡوَةِ ٱلۡقُصۡوَىٰ وَٱلرَّكۡبُ أَسۡفَلَ مِنكُمۡۚ وَلَوۡ تَوَاعَدتُّمۡ لَٱخۡتَلَفۡتُمۡ فِی ٱلۡمِیعَـٰدِ وَلَـٰكِن لِّیَقۡضِیَ ٱللَّهُ أَمۡرࣰا كَانَ مَفۡعُولࣰا لِّیَهۡلِكَ مَنۡ هَلَكَ عَنۢ بَیِّنَةࣲ وَیَحۡیَىٰ مَنۡ حَیَّ عَنۢ بَیِّنَةࣲۗ وَإِنَّ ٱللَّهَ لَسَمِیعٌ عَلِیمٌ ﴿٤٢﴾
تەفسیرا ساناهی
وهوین ل بيرا خۆ بينن دهمێ هوين ل لايێ نهالێ يێ نێزيك بۆ (مهدينێ)، ودوژمنێ ههوه ل لايێ نهالێ يێ دوير، وكاروانێ بازرگانییێ ل جههكێ د بن ههوه دا بوو ل لايێ نێزيكى لێڤا (دهريایا سۆر)، وئهگهر ههوه بهرگهڕيان كربا كو ژڤانهكى بۆ ڤێ ديدارێ بدانن هوين ل سهر دهسنيشانكرنا ژڤانى پێك نهدهاتن، بهلێ خودێ بێ ژڤان هوين گههاندنه ئێك؛ دا ئهو وى كارى پێك بينت يێ كو ههر دا پێك ئێت، كو ئهو وهلییێن خۆ ب سهربێخت ودوژمنێن خۆ ب كوشتن وئێخسيرییێ شهرمزار بكهت؛ دا ئهوێ تێ دچت هنگى تێ بچت پشتى هێجهتا خودێ بۆ وى ئاشكهرا دبت، وئهو وێ ب چاڤ دبينت، ووى چو هێجهت نهمينن، وئهوێ دژيت دا ب وێ هێجهتا خودێ يا بۆ وى ئاشكهرا بووى ووى ديتى بژيت. وهندى خودێیه گوهدێرێ گۆتنێن ههردو دهستهكانه، چو ل بهر وى بهرزه نابت، ب ئنيهتێن وان يێ پڕزانايه.