سورة الانفِطَار Al-Infitar
١٩ ئایەت · مەککی
۞ إِذَا ٱلسَّمَاۤءُ ٱنفَطَرَتۡ ﴿١﴾
ئه‌گه‌ر عه‌سمان شه‌ق بوو، وسه‌ر وبه‌رێ وى تێك چوو.
وَإِذَا ٱلۡكَوَاكِبُ ٱنتَثَرَتۡ ﴿٢﴾
وئه‌گه‌ر ستێر كه‌فتن.
وَإِذَا ٱلۡبِحَارُ فُجِّرَتۡ ﴿٣﴾
وئه‌گه‌ر ده‌ريا تژى بوون، ڤێجا په‌قين و د سه‌ر دا چوون.
وَإِذَا ٱلۡقُبُورُ بُعۡثِرَتۡ ﴿٤﴾
وئه‌گه‌ر گۆڕ هاتنه ڤه‌كرن ومرى ژێ ده‌ركه‌فتن.
عَلِمَتۡ نَفۡسࣱ مَّا قَدَّمَتۡ وَأَخَّرَتۡ ﴿٥﴾
هنگى هه‌ر نه‌فـــســـه‌ك هه‌مى كارێ خۆ دێ زانت، كانێ ل پێشییێ چ كرییه و ل پاشییێ چ كرییه، ودێ پێ ئێته جزادان.
یَـٰۤأَیُّهَا ٱلۡإِنسَـٰنُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ ٱلۡكَرِیمِ ﴿٦﴾
ئه‌ى مرۆڤێ باوه‌رییێ ب ڕابوونا پشتى مرنێ نائينت، ئه‌و چيه به‌رێ ته دايه هندێ كو تو شركێ ب خودايێ خۆ بكه‌ى يێ كو پێتڤى بوو ته شوكرا وى كربا.
ٱلَّذِی خَلَقَكَ فَسَوَّىٰكَ فَعَدَلَكَ ﴿٧﴾
ئه‌وێ تو ئافراندى ڤێجا تو ڕاست ودورست كرى، دا تو بشێى ب كارێ خۆ ڕاببى.
فِیۤ أَیِّ صُورَةࣲ مَّا شَاۤءَ رَكَّبَكَ ﴿٨﴾
و ب چى ڕه‌نگێ وى ڤياى وى تو ئافراندى؟
كَلَّا بَلۡ تُكَذِّبُونَ بِٱلدِّینِ ﴿٩﴾
وه نينه وه‌كى هوين دبێژن كو د په‌رستنا ئێكێ دى دا ژبلی خودێ هوين دحه‌قن، به‌لكى هوين دره‌وێ ب ڕۆژا حسێب وجزادانێ دكه‌ن.
وَإِنَّ عَلَیۡكُمۡ لَحَـٰفِظِینَ ﴿١٠﴾
وهندى هوينن هنده‌ك فريشته‌يێن پارێزڤان و ب قه‌در ل نك خودێ زێرڤانییێ ل هه‌وه دكه‌ن.
كِرَامࣰا كَـٰتِبِینَ ﴿١١﴾
و وێ ل سه‌ر هه‌وه دنڤيسن يا فــه‌رمان ب نڤيسينا وێ ل وان هاتییه‌كـــرن، تشته‌ك ژ كـــار ونهێنییێن هــه‌وه ژ وان ناچن.
یَعۡلَمُونَ مَا تَفۡعَلُونَ ﴿١٢﴾
ئه‌و دزانن كانێ هوين چ باشى وخرابییان دكه‌ن.
إِنَّ ٱلۡأَبۡرَارَ لَفِی نَعِیمࣲ ﴿١٣﴾
هندى ئه‌و ته‌قوادارن يێن كو حه‌قێ خودێ وحه‌قێ به‌نییان ب جهـ دئينن د خۆشییێ دانه.
وَإِنَّ ٱلۡفُجَّارَ لَفِی جَحِیمࣲ ﴿١٤﴾
وهندى ئه‌و سه‌رداچووينه يێن ته‌خسيرى د حه‌قێ خودێ ويێ به‌نییان دا كرى ئه‌و د ئاگرى دانه.
یَصۡلَوۡنَهَا یَوۡمَ ٱلدِّینِ ﴿١٥﴾
ئه‌گه‌ر عه‌سمان شه‌ق بوو، وسه‌ر وبه‌رێ وى تێك چوو، وئه‌گه‌ر ستێر كه‌فتن، وئه‌گه‌ر ده‌ريا تژى بوون، ڤێجا په‌قين و د سه‌ر دا چوون، وئه‌گه‌ر گۆڕ هاتنه ڤه‌كرن ومرى ژێ ده‌ركه‌فتن، هنگى هه‌ر نه‌فـــســـه‌ك هه‌مى كارێ خۆ دێ زا...
وَمَا هُمۡ عَنۡهَا بِغَاۤئِبِینَ ﴿١٦﴾
وئه‌و ژ عه‌زابا جه‌هنه‌مێ ددوير نينن نه ژێ ده‌ردكه‌ڤن ونه تێدا دمرن.
وَمَاۤ أَدۡرَىٰكَ مَا یَوۡمُ ٱلدِّینِ ﴿١٧﴾
وما تو چ دزانى كانێ مه‌زنییا ڕۆژا حسێبێ چه‌نده؟
ثُمَّ مَاۤ أَدۡرَىٰكَ مَا یَوۡمُ ٱلدِّینِ ﴿١٨﴾
پاشى ما تو چ دزانى مه‌زنییا ڕۆژا حسێبێ چه‌نده؟
یَوۡمَ لَا تَمۡلِكُ نَفۡسࣱ لِّنَفۡسࣲ شَیۡءࣰاۖ وَٱلۡأَمۡرُ یَوۡمَئِذࣲ لِّلَّهِ ﴿١٩﴾
ڕۆژا حسێبێ كه‌س نه‌شێت مفاى بگه‌هينته كه‌سێ، وفه‌رمان هه‌مى وێ ڕۆژێ يا خودێیه كه‌س نه‌شێته وى، وچو هه‌ڤڕك بۆ وى نابن.