سورة التَّكوير At-Takwir
٢٩ ئایەت · مەککی
إِذَا ٱلشَّمۡسُ كُوِّرَتۡ ﴿١﴾
ئه‌گه‌ر ڕۆژ هاته پێچان وڕۆناهییا وێ نه‌ما.
وَإِذَا ٱلنُّجُومُ ٱنكَدَرَتۡ ﴿٢﴾
وئه‌گه‌ر ستێر ڕژيان، وگه‌شاتییا وان چوو.
وَإِذَا ٱلۡجِبَالُ سُیِّرَتۡ ﴿٣﴾
وئه‌گه‌ر چيا ژ سه‌ر عه‌ردى هاتنه برن ووه‌كى تۆزه‌كا هوير لێ هاتن.
وَإِذَا ٱلۡعِشَارُ عُطِّلَتۡ ﴿٤﴾
وئه‌گه‌ر حێشترێن ل سه‌ر زانێ هاتنه هێلان و ژ بيركرن.
وَإِذَا ٱلۡوُحُوشُ حُشِرَتۡ ﴿٥﴾
وئه‌گه‌ر حه‌يوانه‌تێن هۆڤ وكويڤى هاتنه كۆمكرن و ب ناڤێك كه‌فتن؛ دا حه‌قێ وان ژێك بێته ستاندن.
وَإِذَا ٱلۡبِحَارُ سُجِّرَتۡ ﴿٦﴾
وئه‌گه‌ر ده‌ريا وه‌سا تژى بوون حه‌تا دسه‌ردا دچن، ڤێجا دپه‌قن وئاڤا وان ڕادبت.
وَإِذَا ٱلنُّفُوسُ زُوِّجَتۡ ﴿٧﴾
وئه‌گه‌ر نه‌فس د گه‌ل يێن وه‌كى وێ هاتنه كۆمكرن.
وَإِذَا ٱلۡمَوۡءُۥدَةُ سُئِلَتۡ ﴿٨﴾
وئه‌گه‌ر ڕۆژا قيامه‌تێ پسيار ژ وێ كچێ هاته‌كرن يا كو ب ساخى هاتییه ڤه‌شارتن:
بِأَیِّ ذَنۢبࣲ قُتِلَتۡ ﴿٩﴾
ب چ گونه‌هـ ئه‌و هاتبوو ڤه‌شارتن؟
وَإِذَا ٱلصُّحُفُ نُشِرَتۡ ﴿١٠﴾
وئه‌گه‌ر كيتابێن كرياران هاتنه به‌رچاڤكرن.
وَإِذَا ٱلسَّمَاۤءُ كُشِطَتۡ ﴿١١﴾
وئه‌گه‌ر عه‌سمان ژ جهێ وى هاته ڕاكرن.
وَإِذَا ٱلۡجَحِیمُ سُعِّرَتۡ ﴿١٢﴾
وئه‌گه‌ر ئاگر هاته هلكرن وشاراندن.
وَإِذَا ٱلۡجَنَّةُ أُزۡلِفَتۡ ﴿١٣﴾
وئه‌گه‌ر به‌حه‌شت جهێ خۆشییێ بۆ خودانێن وێ يێن ته‌قوادار هاته نێزيككرن.
عَلِمَتۡ نَفۡسࣱ مَّاۤ أَحۡضَرَتۡ ﴿١٤﴾
ئه‌گه‌ر ئه‌و هه‌مى تشت هاتنه كرن، هه‌ر نه‌فسه‌ك دێ باش زانت كانێ چ باشى يان خرابى كرییه.
فَلَاۤ أُقۡسِمُ بِٱلۡخُنَّسِ ﴿١٥﴾
خودێ ب وان ستێران سويند خوار يێن ب ڕۆژێ ڕۆناهییا وان دئێته ڤه‌شارتن.
ٱلۡجَوَارِ ٱلۡكُنَّسِ ﴿١٦﴾
يێن كو دچن وخۆ ل بورجێن خۆ ڤه‌دشێرن.
وَٱلَّیۡلِ إِذَا عَسۡعَسَ ﴿١٧﴾
و ب شه‌ڤێ ئه‌گه‌ر ب تارییا خۆ ڤه هات.
وَٱلصُّبۡحِ إِذَا تَنَفَّسَ ﴿١٨﴾
و ب سپێدێ ئه‌گه‌ر هات وگه‌ش بوو.
إِنَّهُۥ لَقَوۡلُ رَسُولࣲ كَرِیمࣲ ﴿١٩﴾
هندى ئه‌ڤ قورئانه‌يه پێغه‌مبه‌ره‌كێ ب قه‌در ئه‌و گه‌هاندییه، كو جبريله -سلاڤ لێ بن-.
ذِی قُوَّةٍ عِندَ ذِی ٱلۡعَرۡشِ مَكِینࣲ ﴿٢٠﴾
ئه‌وێ خودان هێز ل سه‌ر وى تشتێ فه‌رمان پێ لێ هاتییه‌كرن، خودانێ پێكه‌كا بلند ل نك خودێ.
مُّطَاعࣲ ثَمَّ أَمِینࣲ ﴿٢١﴾
ملياكه‌ت گوهدارییا وى دكه‌ن، ل سه‌ر وێ وه‌حییا ئه‌و دئينت يێ ده‌سپاك وئه‌مينه.
وَمَا صَاحِبُكُم بِمَجۡنُونࣲ ﴿٢٢﴾
وموحه‌ممه‌د ئه‌وێ هـــويـــن دنیاسن نه يـــێ دينه.
وَلَقَدۡ رَءَاهُ بِٱلۡأُفُقِ ٱلۡمُبِینِ ﴿٢٣﴾
و ب ڕاستى موحه‌ممه‌دى جبريل ل ئاســـۆيــــێ مه‌زن ديت.
وَمَا هُوَ عَلَى ٱلۡغَیۡبِ بِضَنِینࣲ ﴿٢٤﴾
وئه‌و د گه‌هاندنا وه‌حییێ دا يێ قه‌لس نينه.
وَمَا هُوَ بِقَوۡلِ شَیۡطَـٰنࣲ رَّجِیمࣲ ﴿٢٥﴾
وئه‌ڤ قورئانه گۆتنا شه‌يتانه‌كێ ژ ڕه‌حما خودێ ده‌ركرى نينه، به‌لكى ئه‌و گۆتنا خودێ ووه‌حییا وییه.
فَأَیۡنَ تَذۡهَبُونَ ﴿٢٦﴾
ڤێجا عه‌قلێ هه‌وه دێ هه‌وه كيڤه به‌ت پشتى ڤان هه‌مى ده‌ليلێن ئاشكه‌را هوين دره‌وێ ب قورئانێ دكه‌ن؟
إِنۡ هُوَ إِلَّا ذِكۡرࣱ لِّلۡعَـٰلَمِینَ ﴿٢٧﴾
هه‌ما ئه‌و بيرئينانه‌كه ژ خودێ بۆ هه‌مى مرۆڤان.
لِمَن شَاۤءَ مِنكُمۡ أَن یَسۡتَقِیمَ ﴿٢٨﴾
بۆ هه‌چییێ حه‌ز بكه‌ت ژ هه‌وه كو ل سه‌ر حه‌قییێ وباوه‌رییێ خۆ ڕاست بكه‌ت، وهوين نه‌شێن خۆ ڕاست بكه‌ن.
وَمَا تَشَاۤءُونَ إِلَّاۤ أَن یَشَاۤءَ ٱللَّهُ رَبُّ ٱلۡعَـٰلَمِینَ ﴿٢٩﴾
ئه‌گه‌ر حه‌زكرنا خودێ خودايێ هه‌مى چێكرییان ل سه‌ر نه‌بت.