سورة عَبَسَ 'Abasa
٤٢ ئایەت · مەککی
۞ عَبَسَ وَتَوَلَّىٰۤ ﴿١﴾
گوهۆڕين وتێكچوون ل سه‌ر دێمێ پێغه‌مبه‌رى ئاشكه‌را بوو، ووى پشتا خۆ دا عه‌بدللاهێ كوڕێ ئوم مه‌كتوومى.
أَن جَاۤءَهُ ٱلۡأَعۡمَىٰ ﴿٢﴾
ده‌مێ هاتى داخوازا نيشادانێ ژێ كرى، وهنگى پێغه‌مبه‌ر ب مه‌زنێن قوره‌يشییان ڤه يێ موژيل بوو به‌رێ وان ددا ئيسلامێ.
وَمَا یُدۡرِیكَ لَعَلَّهُۥ یَزَّكَّىٰۤ ﴿٣﴾
وتو چ دزانى كانێ حالێ وى چيه؟ به‌لكى ب پسيارا وى نه‌فسا وى پاقژ وبژوين ببت.
أَوۡ یَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكۡرَىٰۤ ﴿٤﴾
يان ئه‌و پتر مفاى بۆ خۆ وه‌ربگرت وخۆ ژ خرابییێ بده‌ته پاش.
أَمَّا مَنِ ٱسۡتَغۡنَىٰ ﴿٥﴾
وهه‌چییێ خۆ ژ هيدايه‌تا ته بێ منه‌ت بكه‌ت.
فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ ﴿٦﴾
تو دمينيه ب وى ڤه وگوهێ خۆ دده‌يه ئاخفتنا وى.
وَمَا عَلَیۡكَ أَلَّا یَزَّكَّىٰ ﴿٧﴾
وما چ ل سه‌ر ته هـه‌يـه ئـه‌گـه‌ر ئـه‌و خۆ ژ كـوفرا خۆ پاقـژ نه‌كه‌ت؟
وَأَمَّا مَن جَاۤءَكَ یَسۡعَىٰ ﴿٨﴾
وهه‌چییێ ل سه‌ر ديتنا ته يێ مجد بت.
وَهُوَ یَخۡشَىٰ ﴿٩﴾
وئه‌و ژ خودێ دترست كو وى ته‌خسيرى د خواستنا هيدايه‌تێ دا كربت.
فَأَنتَ عَنۡهُ تَلَهَّىٰ ﴿١٠﴾
تو خۆ ژێ موژيل دكه‌ى.
كَلَّاۤ إِنَّهَا تَذۡكِرَةࣱ ﴿١١﴾
مه‌سه‌له يا وه‌سا نينه وه‌كى ته كرى ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر، هندى ئه‌ڤ سووره‌ته‌يه بـيرئينانه‌كه بۆ ته وبۆ هه‌ر كه‌سه‌كێ بڤێت مفاى ژێ وه‌ربگرت.
فَمَن شَاۤءَ ذَكَرَهُۥ ﴿١٢﴾
گوهۆڕين وتێكچوون ل سه‌ر دێمێ پێغه‌مبه‌رى ئاشكه‌را بوو، ووى پشتا خۆ دا عه‌بدللاهێ كوڕێ ئوم مه‌كتوومى ده‌مێ هاتى داخوازا نيشادانێ ژێ كرى، وهنگى پێغه‌مبه‌ر ب مه‌زنێن قوره‌يشییان ڤه يێ موژيل بوو به‌رێ وان ددا ئيسلامێ.
فِی صُحُفࣲ مُّكَرَّمَةࣲ ﴿١٣﴾
ئه‌ڤ وه‌حییه، كو قورئانه د هنده‌ك كيتابێن ب قه‌در وپاقژ دايه.
مَّرۡفُوعَةࣲ مُّطَهَّرَةِۭ ﴿١٤﴾
قه‌درێ وێ يێ بلنده، وئه‌و ژ پيسییێ وده‌ستێڤه‌دانێ يا پاقژ وبژوينه.
بِأَیۡدِی سَفَرَةࣲ ﴿١٥﴾
د ده‌ستێن هنده‌ك فريشته‌يێن نڤيسه‌ر دايه، ئه‌و د ناڤبه‌را خودێ وبه‌نییێن وى دا دئێن ودچن.
كِرَامِۭ بَرَرَةࣲ ﴿١٦﴾
ب قه‌در وبهانه، وخودان ئه‌خلاق وكريارێن باش وپاقژن.
قُتِلَ ٱلۡإِنسَـٰنُ مَاۤ أَكۡفَرَهُۥ ﴿١٧﴾
له‌عنه‌ت ل مرۆڤێ كافر هاتنه‌كرن وئه‌و هاته عه‌زابدان، كوفرا وى ب خودايێ وى چه‌ند يا دژواره!!
مِنۡ أَیِّ شَیۡءٍ خَلَقَهُۥ ﴿١٨﴾
ئه‌رێ ما وى نه‌ديتییه كانێ خودێ جارا ئێكێ ئه‌و ژ چ تشتى ئافراندییه؟
مِن نُّطۡفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ ﴿١٩﴾
خودێ ئه‌و ژ هنده‌ك ئاڤا كێم ئافراند و د گه‌له‌ك حالان ڕا بۆراند.
ثُمَّ ٱلسَّبِیلَ یَسَّرَهُۥ ﴿٢٠﴾
پاشى ڕێكا باش وخراب بۆ وى ئاشكه‌را كر.
ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقۡبَرَهُۥ ﴿٢١﴾
پاشى وى ئه‌و مراند وجهه‌كێ لێ بێته ڤه‌شارتن بۆ دانا.
ثُمَّ إِذَا شَاۤءَ أَنشَرَهُۥ ﴿٢٢﴾
پاشى ئه‌گه‌ر وى حه‌ز كر ئه‌و دێ وى زێندى كه‌ته‌ڤه، وپشتى مرنێ دێ وى بۆ حسێب وجزادانێ ڕاكه‌ته‌ڤه.
كَلَّا لَمَّا یَقۡضِ مَاۤ أَمَرَهُۥ ﴿٢٣﴾
وه نينه وه‌كى كافر دكه‌ت ودبێژت، وى ئه‌و پێك نه‌ئينايه يا خودێ فه‌رمان پێ ل وى كرى كو باوه‌رییێ بينت وگوهدارییا وى بكه‌ت.
فَلۡیَنظُرِ ٱلۡإِنسَـٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦۤ ﴿٢٤﴾
ڤێجا بلا مرۆڤ هزرا خۆ بكه‌ت: كانێ خودێ چاوا ئه‌و خوارن دايه يا ئه‌و خۆ پێ ڕادگرت؟
أَنَّا صَبَبۡنَا ٱلۡمَاۤءَ صَبࣰّا ﴿٢٥﴾
هندى ئه‌مين مه ئاڤ ب سه‌ر عه‌ردى دا باراندییه.
ثُمَّ شَقَقۡنَا ٱلۡأَرۡضَ شَقࣰّا ﴿٢٦﴾
پاشى مه ئه‌و شه‌قكر.
فَأَنۢبَتۡنَا فِیهَا حَبࣰّا ﴿٢٧﴾
وگه‌له‌ك ڕه‌نگێن شينكاتى ژێ ده‌رێخستن، ڤێجا مه دان ودكاك لێ شينكر.
وَعِنَبࣰا وَقَضۡبࣰا ﴿٢٨﴾
وترى وئالفێ حه‌يوانه‌تان.
وَزَیۡتُونࣰا وَنَخۡلࣰا ﴿٢٩﴾
وزه‌يتوون ودارقه‌سپ.
وَحَدَاۤئِقَ غُلۡبࣰا ﴿٣٠﴾
وباغێن داروبارێ مه‌زن لێ هه‌ى.
وَفَـٰكِهَةࣰ وَأَبࣰّا ﴿٣١﴾
وفێقى وچه‌روان.
مَّتَـٰعࣰا لَّكُمۡ وَلِأَنۡعَـٰمِكُمۡ ﴿٣٢﴾
هوين وحه‌يوانه‌تێ هه‌وه خۆشییێ پێ دبه‌ن.
فَإِذَا جَاۤءَتِ ٱلصَّاۤخَّةُ ﴿٣٣﴾
ڤێجا ئــه‌گــه‌ر قێڕییا ڕۆژا قيامه‌تێ يا كو گوهـ ژ به‌ر كه‌ڕ دبن هات.
یَوۡمَ یَفِرُّ ٱلۡمَرۡءُ مِنۡ أَخِیهِ ﴿٣٤﴾
وتو چ دزانى كانێ حالێ وى چيه؟ به‌لكى ب پسيارا وى نه‌فسا وى پاقژ وبژوين ببت، يان ئه‌و پتر مفاى بۆ خۆ وه‌ربگرت وخۆ ژ خرابییێ بده‌ته پاش.
وَأُمِّهِۦ وَأَبِیهِ ﴿٣٥﴾
و ژ ده‌یك وبابێ خۆ.
وَصَـٰحِبَتِهِۦ وَبَنِیهِ ﴿٣٦﴾
و ژ ژن وزارۆكێن خۆ.
لِكُلِّ ٱمۡرِئࣲ مِّنۡهُمۡ یَوۡمَئِذࣲ شَأۡنࣱ یُغۡنِیهِ ﴿٣٧﴾
وێ ڕۆژێ هه‌ر ئێكى ژ وان كاره‌كێ هه‌ى وى موژيل دكه‌ت.
وُجُوهࣱ یَوۡمَئِذࣲ مُّسۡفِرَةࣱ ﴿٣٨﴾
وێ ڕۆژێ ڕوییێن خودانێن خۆشییێ دگه‌شن.
ضَاحِكَةࣱ مُّسۡتَبۡشِرَةࣱ ﴿٣٩﴾
وئه‌و ب كه‌يف وشاهينه.
وَوُجُوهࣱ یَوۡمَئِذٍ عَلَیۡهَا غَبَرَةࣱ ﴿٤٠﴾
وڕوییێن خه‌لكێ جه‌هنه‌مێ دڕه‌ش وتارينه.
تَرۡهَقُهَا قَتَرَةٌ ﴿٤١﴾
ڕه‌زيلی پێدا دئێت.
أُو۟لَـٰۤئِكَ هُمُ ٱلۡكَفَرَةُ ٱلۡفَجَرَةُ ﴿٤٢﴾
ئه‌وێن ب ڤى ڕه‌نگى ئه‌ون يێن كوفر كرى، و ب سه‌رداچوونا خۆ بسته‌يى ل سه‌ر وان تشتان كرى يێن خودێ حه‌رام كرين.