سورة التوبَة · ئایەت ١١٧
لَّقَد تَّابَ ٱللَّهُ عَلَى ٱلنَّبِیِّ وَٱلۡمُهَـٰجِرِینَ وَٱلۡأَنصَارِ ٱلَّذِینَ ٱتَّبَعُوهُ فِی سَاعَةِ ٱلۡعُسۡرَةِ مِنۢ بَعۡدِ مَا كَادَ یَزِیغُ قُلُوبُ فَرِیقࣲ مِّنۡهُمۡ ثُمَّ تَابَ عَلَیۡهِمۡۚ إِنَّهُۥ بِهِمۡ رَءُوفࣱ رَّحِیمࣱ ﴿١١٧﴾
تەفسیرا ساناهی
ب ڕاستى خودێ ته‌وفيقا پێغه‌مبه‌رێ خۆ موحه‌ممه‌دى سلاڤ لێ بن بۆ تۆبه‌كرنێ وگوهدارییێ دا، وخودێ تۆبه دانا سه‌ر وان مشه‌ختێن جهـ وئويجاخێن خۆ هێلاين وقه‌ستا وارێ ئيسلامێ كرى، وتۆبه دانا سه‌ر پشته‌ڤانێن پێغه‌مبه‌رى ژى سلاڤ لێ بن ئه‌وێن ل ڕۆژا (ته‌بووكێ) د گه‌ل وى ده‌ركه‌فتينه شه‌ڕێ دوژمنان ل وى ده‌مێ گه‌رما دنيايێ يا دژوار، وته‌نگاڤییا خوارن وپێڕه‌هان هه‌ى، خودێ تۆبه دانا سه‌ر وان پشتى كو نێزيك بووى دلێن هنده‌ك ژ وان ژ حه‌قییێ وه‌رگه‌ڕيێن، وئه‌و مه‌يلدارییا خۆشییێ وڕحه‌تییێ بكه‌ن، به‌لێ خودێ ئه‌و موكم كرن و ب هێز ئێخستن وتۆبا وان قه‌بويلكر، هندى ئه‌وه ئه‌و ب وان يێ مهره‌بان ودلۆڤانكاره ل دنیایێ وئاخره‌تێ. و ژ دلۆڤانییا وى ب وان وى تۆبه دانا سه‌ر وان، وتۆبا وان قه‌بويلكر، وئه‌و موكمكرن.