سورة التوبَة · ئایەت ١١٨
وَعَلَى ٱلثَّلَـٰثَةِ ٱلَّذِینَ خُلِّفُوا۟ حَتَّىٰۤ إِذَا ضَاقَتۡ عَلَیۡهِمُ ٱلۡأَرۡضُ بِمَا رَحُبَتۡ وَضَاقَتۡ عَلَیۡهِمۡ أَنفُسُهُمۡ وَظَنُّوۤا۟ أَن لَّا مَلۡجَأَ مِنَ ٱللَّهِ إِلَّاۤ إِلَیۡهِ ثُمَّ تَابَ عَلَیۡهِمۡ لِیَتُوبُوۤا۟ۚ إِنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلتَّوَّابُ ٱلرَّحِیمُ ﴿١١٨﴾
تەفسیرا ساناهی
وهه‌ر وه‌سا خودێ تۆبه دانا سه‌ر وان هه‌ر سێ ئه‌نصارییان ژى يێن د گه‌ل پێغه‌مبه‌رى سلاڤ لێ بن ده‌رنه‌كه‌فتين، ڤێجا گه‌له‌ك ب خه‌م كه‌فتين ژ به‌ر وێ چه‌ندێ، وئه‌و هه‌ر سێ ئه‌ڤه بوون: كه‌عبێ كوڕێ مالكى وهلالێ كوڕێ ئومه‌ييه‌ى ومورارێ كوڕێ ره‌بيعى، حه‌تا ده‌مێ ژ به‌ر وێ خه‌ما بۆ وان چێبووى عه‌رد ب فره‌هییا خۆ ڤه ل وان ته‌نگ بووى، وبێهنا وان چك بووى، ووان ب دورستى زانى كو ژ بلی خودێ چو جهـ نينن ئه‌و ژ وى بڕه‌ڤنێ، خودێ به‌رێ وان دا گوهدارى وتۆبه‌كرنێ وزڤڕينا بۆ وى تشتێ خودێ پێ ژ وان ڕازى ببت. هندى خودێیه ئه‌وه پڕ تۆبه‌وه‌رگرێ به‌نییێن خۆ، وئه‌و يێ دلۆڤانكاره ب وان.