سورة التوبَة · ئایەت ١٢٦
أَوَ لَا یَرَوۡنَ أَنَّهُمۡ یُفۡتَنُونَ فِی كُلِّ عَامࣲ مَّرَّةً أَوۡ مَرَّتَیۡنِ ثُمَّ لَا یَتُوبُونَ وَلَا هُمۡ یَذَّكَّرُونَ ﴿١٢٦﴾
تەفسیرا ساناهی
ئهرێ وما دوڕوى نابينن كو خودێ ب هشكاتی وتهنگاڤییێ، و ب ئاشكهراكرنا نهێنییێن وان ههر سال جارهكێ يان دوجاران بهلايێ وفهتهراتێ دئينته سهرێ وان؟ پاشى د گهل هندێ ئهو ژ كوفر ونفاقا خۆ نازڤڕنهڤه، وئهو وجهكێ بۆ خۆ ژ وان ئايهتێن خودێ وهرناگرن يێن وان ب چاڤ ديتين، وبيرا خۆ لێ نائيننهڤه.