سورة التوبَة · ئایەت ١٢٧
وَإِذَا مَاۤ أُنزِلَتۡ سُورَةࣱ نَّظَرَ بَعۡضُهُمۡ إِلَىٰ بَعۡضٍ هَلۡ یَرَىٰكُم مِّنۡ أَحَدࣲ ثُمَّ ٱنصَرَفُوا۟ۚ صَرَفَ ٱللَّهُ قُلُوبَهُم بِأَنَّهُمۡ قَوۡمࣱ لَّا یَفۡقَهُونَ ﴿١٢٧﴾
تەفسیرا ساناهی
وئهگهر سوورهتهك هاته خوارێ دوڕوى ب چاڤان ئيشارهتان ددهنه ئێك ودو ويارییان بۆ خۆ ب هاتنه خوارا وێ دكهن وئهو ب خهم دكهڤن؛ ژ بهر كو عهيب وكريارێن وان پێ ئاشكهرا دبن، پاشى ئهو دبێژن: ئهرێ ئێك دێ ههوه بينت ئهگهر هوين ژ نك پێغهمبهرى ڕابوون؟ ڤێجا ئهگهر كهس وان نهبينت ئهو دێ ڕابن و ژ ترسێن ههتكبرنێ دا ژ نك پێغهمبهرى سلاڤ لێ بن دهركهڤن. خودێ دلێن وان ژ باوهرییێ وهرگێڕان؛ ژ بهر كو ئهو تێ ناگههن وفام ناكهن.