سورة التوبَة · ئایەت ٦٠
۞ إِنَّمَا ٱلصَّدَقَـٰتُ لِلۡفُقَرَاۤءِ وَٱلۡمَسَـٰكِینِ وَٱلۡعَـٰمِلِینَ عَلَیۡهَا وَٱلۡمُؤَلَّفَةِ قُلُوبُهُمۡ وَفِی ٱلرِّقَابِ وَٱلۡغَـٰرِمِینَ وَفِی سَبِیلِ ٱللَّهِ وَٱبۡنِ ٱلسَّبِیلِۖ فَرِیضَةࣰ مِّنَ ٱللَّهِۗ وَٱللَّهُ عَلِیمٌ حَكِیمࣱ ﴿٦٠﴾
تەفسیرا ساناهی
زه‌كاتا واجب بۆ هه‌ژارێن پێتڤى يێن چو نه‌يى دئێته‌دان، وبۆ وان به‌رده‌ست ته‌نگان ژى يێن هند نه‌بت تێرا وان بكه‌ت، وبۆ وان يێن زه‌كاتێ كۆم دكه‌ن، وبۆ وان يێن هه‌وه دڤێت دلێن وان ب لايێ خۆ ڤه بكێشن يێن هه‌وه هيڤى هه‌ى كو موسلمان ببن يان باوه‌رییا وان ب هێز بكه‌ڤت يان مفاى بگه‌هيننه موسلمانان، يان ژى خرابییا ئێكى پێ ژ موسلمانان بده‌نه پاش، وزه‌كات بۆ ئازاكرنا گه‌رده‌نا به‌نییان دئێته‌دان، وبۆ هه‌ڤڕكان دا ئه‌و نه‌خۆشییا د ناڤبه‌را وان دا پێ بێته چاككرن، وبۆ وان يێن قه‌ردارییێ بارێ وان گرانكرى، وبۆ شه‌ڕكه‌رێن د ڕێكا خودێ دا، وبۆ وى ڕێڤنگى يێ مال د ده‌ستان دا نه‌مابت، ئه‌ڤ لێكڤه‌كرنه تشته‌كێ فه‌ره خودێ داناى. وخودێ يێ پڕزانايه ب وى تشتێ مفايێ به‌نییێن وى تێدا، يێ كاربنه‌جهه د ڕێڤه‌برن وشريعه‌تێ خۆ دا.